S

S


Saeakari

Japan. Betekent ‘clear brightness’. Deze cultivar bestaat nog maar sinds 1989 en werd pas in 2011 geregistreerd als N°55. Kruising tussen Saemidori en Z1, uitgevonden in Makurazaki in Kagoshima omdat Saemidori weliswaar zeer goed was maar niet tegen de vorst kon. 2 tot 5 dagen vroeger dan Yabukita. Reageert goed op beschaduwing. Hoge opbrengsten. Vaak veel umami. Aroma’s van gestoomde kastanjes en edamame zijn typisch.

Fukamushi Saeakari, Mei Leaf: Geoogst April 2021. Saeakari cultivar. Kirishima, Kagoshima. 250 m hoogte. 12.95 £ voor 50 gram. 29 april ’22, 150ml, 70°C, 2 mins, lyusu, 3 gram. Aroma, brood, warm graan, edamame, yuzu. Ronde en erg volle mond, veel body. Heel mooi klein bittertje, zeer mooie complexiteit. Erg mooi, lange afdronk, veel umamai. Vooral retronasaal enorm lekker, lange afdronk waarin die yuzu-fraîcheur sterk speelt. Start eerder rond en mollig en wordt dan heel fris. Tweede zetsel, 85°C, 30 sec: heel erg lekker. 😊😊😊😊

 

Sae Midori

Japanse cultivar. Sae Midori betekent ‘helder groen’. Kruising tussen Yabukita en Asatsuyu uit 1990 en productiever dan Asatsuyu. met meer aminozuren dan Yabukita. Kan 4 tot 7 dagen vroeger geoogst worden dan Yabukita. Groeit vooral in Zuid-Kagoshima want is erg vorstgevoelig en kan niet zo goed tegen harde wind in de lente. Ook gespeld als Saemidori. Scherpe, frisse smaak, vaak een beetje zoet. De intens heldergroene infusie is typisch. Laag in tannines. De oogstperiode is redelijk kort.

Saemidori Shincha, Schnorr: Thee uit Shizuoka. Cultivar Saemidori. 19.95 euro voor 50 gram, Schnorr Frankfurt. Saemidori zou een kruising zijn tussen Yabukita en Asatsuyu uit 1990, de naam betekent helder-groen. 5 juli ’18: droog, diepgroene blaadjes met lichtere stukjes, nogal gefragmenteerd en met redelijk veel heel kleine stukjes. De neus van de droge blaadjes is intens en doet wat denken aan witte wijn, met iets dat een beetje geroosterd lijkt. De infusie is heel groen. Het aroma is wat boterig, dik en breed maar wat onduidelijk 😊😊😊 6 augustus ’18, coldbrew: geel, maar met een duidelijke groene schijn; intens en wat zoet lijkend aroma (zoete erwtjes), heel boterig ook; in de mond verfrissend, ook hier die boterigheid wel, en een beetje puntigheid en duidelijkheid missend, de smaak gaat wat alle kanten op; lekker maar een beetje grof 😊😊(😊) het tweede treksel, dat wel 24u had gestaan was echter overheerlijk, nog altijd zoet maar ook fijn en heerlijk uitgebalanceerd, een echt plezier om te drinken 😊😊😊

Saemidori Miyazaki Shincha, Grand Cru, Palais des Thés: : Sample. Ichibancha 2020. 70°C, 2 min. Saemidori uit Miyazaki. Ecocert Bio. 11 juli 2020, 1 min, kyusu, 70°C, 3 gram, 150ml: nat blad: gekookte verse bladgroente. Infusie fris licht jadegroen. Geur bladgroente en iets zoets. Mooie umami start, mooi rond en zacht. Tweede zetsel, idem, kleur infusie nu echt fel groen. Licht gebrande boter, umami, zeelucht. In de mond zacht en nu meer gestructureerd, veel umami, rond, mooi klein fris bittertje. Derde zetsel, terug bleek jade. Zoet, umami, rond, heel aangenaam nog. 😊😊😊

Henta Saemidori, Nio Teas: Saemidori. Mr Henta. 32 dollar voor 100 gram. 230m boven zeeniveau en een blend van first and second flush. 1 min op 75°C. Dan telkens 20 sec. Niet beschaduwd. 30 augustus ’20, 5 gram, 60 sec 75°C 150ml. Zowel droog als nat blad hebben een interessante en complexe geur. Jadegroen en troebel. Heel intens aroma. Dik, mooi klein bittertje, mooie kleine grassige toets. Tweede zetsel, 20 sec: wat grassiger aroma maar heel complex. Mooie grassige smaak met dotjes umami en een interessante complexiteit. Erg heldere thee (qua smaak, niet qua uitzicht !). Derde zetsel: nice 😊😊😊(😊)

Gyokuro Cha Meijin, Nio Teas: Mr Sakamoto in Kagoshima. Bio sinds 1985. Premium Gyokuro. 38 dollar voor 50 gram. Saemidori cultivar. 6 september ’20, 1 min, 60°C, 5 gram, 150ml, kyusu. Mooie rijke aroma’s voor het droge blad, erg complexe met veel umami voor het natte. Heel bleke lichtgroene infusie. Heel frisse aroma’s. Veel umami in de eerder lichte smaak die vooral in het middenstuk en het einde komt. Iets lichts rokerigs of gebakken, geroosterde hazelnoot. Dense volgens de leverancier maar vind dat eigenlijk niet. Erg mooe complexiteit, en des te meer je ervan sipt des te meer die groeit. Best wel fascinerend eigenlijk. Zeer mooie gyokuro. Tweede zetsel, 30 sec. Licht jadegroene infusie. Aroma vol umami. Zeer zoet voor de smaak, maar ook nog steeds zeer complex ! 😊😊😊😊

Henta Matcha, Nio Teas: Mr Henta. Kirishima. Sweet and fresh. 34 dollar voor 30 gram. Saemidori cultivar. Bio. Omringd door bossen en redelijk hoog gelegen. 1 à 2 gram voor 70 tot 100ml, 80°C. 20 september ’20, 80°C, 100ml, 2 gram. Heel romige matcha, mooi zacht, interessant aroma, complex vond ik, lekkere en lange afdronk, geen astringentie. Doet me wel een beetje denken aan de Saemidori Sencha van hetzelfde huis. 😊😊😊(😊)

Gyokuro, Kuma-en, 2020: Proefpakket GJ Tea Marathon. 20 dagen beschaduwing. GI certificaat (en dus gemaakt volgens de 7 regels). Saemidori. Oogst 2020. 3 gram, 30ml, 2 min, 50°C. 5 december ’21, 40ml, 2 min, 3 gram, 50°C, shiboridashi: heel licht groene infusie. Nat: grassig, wat bouillon. Zoet, heel sterk, intens. Umami. Vooral vegetaal. Heel complex. Lange afdronk. Tweede zetsel, 35 sec, 70°C. heel mooi bittertje. Veel umami, nog altijd intens, zeer lekker. Derde zetsel, 80°C. Zoet, aangenaam. 😊😊😊😊     

  

Saga

Prefectuur in Japan, in het westen van het eiland Kyushu, ongeveer tegenover Zuid-Korea, de kleinste. Beroemd voor zijn porselein met namen als Arita, Imari en Karatsu, voor zijn rijst en voor zijn nori.  8e belangrijkste theeprefectuur (1140 ton). Hier werden door de monnik Eisai in 1191 de eerste theezaadjes geplant op de Seburi berg. In 1504 bracht een Chinese pottenbakker de wok mee en begon de productie van groene thee in grotere hoeveelheden, om later te worden vervangen door het stomen na WOII. Vooral rond Ureshino en alle thee die in Ureshino wordt verwerkt komt uit Saga én Nagasaki, en krijgt de naam Ureshinocha. Er wordt vooral Tamaryokucha gemaakt in Saga. Hier staat ook de oudste theeboom van Japan, de Ureshino Daichaju, meer dan 350 jaar oud en 4 meer hoog. De kamairicha die hier nog wordt gemaakt gebruikt de klassieke wok met schuine randen. Er is een sterke band tussen de prefecturen Saga en Nagasaki.


Saitama

Prefectuur in het midden van Japan, grenzend aan Tokyo. Kanto, de grootste vlakte van Japan, ligt in deze prefectuur die nergens aan de zee grenst. Heel sterk een slaapstad voor mensen die werken in Tokyo. Ergens in de vijftiende eeuw voor het eerst vermeld voor thee, in de regio Samaya. In het begin van de 19de eeuw werd het stomen geïntroduceerd en toen na 1859 de export op gang kwam ontwikkelde Kenzo Takabayashi een machine voor de productie van thee. 754 ton thee in 2020, en de 10de belangrijkste als prefectuur, maar historisch veel belangrijker: in 1884 was het nog de 4de grootste. Urbanisatie heeft echter veel theevelden vervangen door gebouwen (er wonen 7 miljoen mensen in deze redelijk kleine prefectuur). Tijdens het laatste decennium is de helft van de theevelden verdwenen. Ooit vooral in het westen van de regio, maar nu vooral in het zuiden, met Iruma als bekendste deel, goed voor 60% van Saitama’s productie. Andere gebieden zijn Tokorozawa, Sayama en Kawagoe. Er kan maar twee keer worden geoogst door het frisse klimaat en de grond is duur dus er wordt sterk gemikt op kwaliteit, met honderden kleine theeboerderijen met een eigen winkel en merk. Sinds 1945 zegt men vaak Sayama thee tegen thee uit Saitama. Veel sencha, maar bekend voor zijn uitstekende fukamushicha, diepgestoomd maar met weinig beschaduwing. Dit diepe stomen geeft aparte aroma’s. Ook typisch voor de regio is Keihancha, of barrier tea: omdat het een zeer vlakke provincie is werd thee gebruikt als scheiding tussen percelen en rond de boerderijen en om als windbreker te dienen tegen de erosie.   


Sakaguchi-en

Japan, Kumamoto, in Minamata City, niet ver van de grens met Kagoshima. Kazunori Sakaguchi is de president. Hij is de derde generatie. °1929 door zijn grootvader. 3ha in de bergen, op glooiende hellingen die het gebruik van een oogst-tractor toelaten. Zowel conventioneel als bio (vooral de laatste jaren). Maakt sencha, tamaryokucha en wakoucha. Zijn grootvader bouwde een fabriek voor sencha die ook de thee van zijn buren verwerkt, maar hij werkt voor sencha nu vooral met een grotere fabriek die hij deelt met anderen. Hij gaat er trouwens van uit dat thee gemaakt wordt in het veld, niet in de fabriek. Zijn eigen fabriek gebruikt hij nu vooral voor de meer speciale thee’s, als tamaryokucha en wakocha. Sinds 10 jaar maakt hij wakocha en won daar verschillende prijzen mee, en hij hoopt Minamata Wakocha tot een begrip te maken. . Veel van zijn aanplant is zairai (2ha) en werd 92 jaar geleden door zijn opa gezaaid. Ook benifuki voor de wakocha. De buurt is ook bekend voor barrier tea, thee van theestruiken die de percelen tussen de boerderijen afzomen.

Wakocha, Sakaguchi-en, GJ Tea Marathon: 15 uur verwelking in een door hem ontworpen machine. Na het rollen om de oxidatie in gang te zetten gaan ze een uur tot twee uur een droogmachine in. Benifuki first flush, geoogst 25 april (een week vroeger dan anders). Bio. 13 november ’21, 5 gram, 300ml, 3 mins, 100°C. Droog blad, veel meer floraal dan kruidig, en nogal ongewoon. Nat blad, heel complex, erg mooi, fijn en fris, duidelijke fruittoetsen en nog meer voor de infusie. Koperrode infusie. De smaak is niet heel overweldigend, nogal elegant, maar fris en fruitig. 😊😊😊

 

Sakimidori

Cultivar. Japan. °1997 als #47 Sakimidori, en een kruising tussen ME52 en F1NN27. ME52 is een in 1932 ontdekte lokale cultivar uit Miyazaki, F1NN27 is een kruising tussen Yabukita en Shizuoka Zairai #16 uit 1953. Kan twee dagen voor Yabukita worden geoogst, kent hogere opbrengsten en bevat zeer veel chlorophyl. De intense groene kleur maakt hem ook geschikt voor matcha blends waar hij vooral de kleur aandraagt. Zeer geschikt voor funmatsucha.


Sakamoto Organic Tea

Shibushi, Kagoshima, Japan, op het Osumi schiereiland. 3ha. Familie Sakamoto. Maakt al 80 jaar thee; nu gespecialiseerd in organische gyokuro. Ook gyokuro matcha. Maken hun eigen mest, een zelf uitgevonden blend van sesamvezels, raapzaad-cake, mineralen van rotsen en vuursteen, en gefermenteerde visbouillon en zwarte azijn. Na de oogst worden de struiken 30 cm teruggesnoeid en ook het snoeisel dient als bemesting.

Gyokuro Cha Musume, Nio Teas: Kagoshima. 34 dollar voor 100 gram. Umami, zoet, en wat hazelnoot. 1 min aan 60°C. Kan nog 2 à 3 maal gezet worden. Organisch. Mr Sakamoto sinds 1985. 60°C, 60 sec, 150ml, kyusu, 5 gram. 30 Aug. 20: lichtgele infusie. Nat blad en infusie vooral umami als geur. Onmiddellijk umami, dan nog iets anders (hazelnoot, kan wel). Zoet en rond, maar niet echt erg dik. Redelijke afdronk. Tweede zetsel, 20 sec: de hazelnoot valt iets meer op. Derde zetsel, heeft nog wat umami en blijft zoet. 😊😊😊

Gyokuro Cha Meijin, Nio Teas: Mr Sakamoto in Kagoshima. Bio sinds 1985. Premium Gyokuro. 38 dollar voor 50 gram. Saemidori cultivar. 6 september ’20, 1 min, 60°C, 5 gram, 150ml, kyusu. Mooie rijke aroma’s voor het droge blad, erg complexe met veel umami voor het natte. Heel bleke lichtgroene infusie. Heel frisse aroma’s. Veel umami in de eerder lichte smaak die vooral in het middenstuk en het einde komt. Iets lichts rokerigs of gebakken, geroosterde hazelnoot. Dens volgens de leverancier maar vind dat eigenlijk niet. Erg mooe complexiteit, en des te meer je ervan sipt des te meer die groeit. Best wel fascinerend eigenlijk. Zeer mooie gyokuro. Tweede zetsel, 30 sec. Licht jadegroene infusie. Aroma vol umami. Zeer zoet voor de smaak, maar ook nog steeds zeer complex ! 😊😊😊😊

Gyokuro Kukicha, Nio teas: Mr Sakamoto in Kagoshima. Twijg en blad van de Gyokuro oogst. 60 sec, 60°C, 150ml, kyusu. 9 september ’20. Nat blad heeft bijzonder veel umami. Lichtgroen-geel. Neus met veel umami maar ook met een mooie mineraliteit. Volle, redelijk zoete start in de mond maar met een mooie mineraliteit. Niet flauw, wel umami. Frisse thee. Mooie finish, fijne eerder complexe afdronk. Leuke thee. 😊😊😊

Karigane Sakamoto, Nio Teas: Mengeling van de steeltjes en blaadjes van een gyokuro (21 dagen). Mr Sakamoto. 31 dollar voor 100 gram. Low cafeïne. 12 September 2020. Mooie thee (droog), mooi aroma. 60 °C, 90 sec, 150ml, kyusu, 5 gram. Nat blad: grassig maar met een duidelijke boventoon van umami. Lichte thee, ergens tussen geel en heel lichtgroen. Aroma eveneens een combi van grassigheid en umami. Zeer zachte zoete mond, maar mineraliger dan een echte gyokuro. Tweede zetsel, zelfde parameters: het natte blad geurt grassiger, de infusie meer naar umami. In de mond frisser en mineraliger, zeker in de start; nadien volgt nog steeds een golfje umami. 😊😊😊(😊)

 

 

Sakurano-en

Minamata, Kumamoto. °1927. Kazuya Matsumoto. Vierde generatie. Begon 23 jaar geleden te werken zonder pesticides en negen jaar geleden zonder kunstmest. Sommige van zijn theestruiken zijn zairai van rond de 100 jaar oud, nog aangeplant door zijn grootvader. Ook Yabukita. Hij heeft nu het gebruik van alle vormen van bemesting afgezworen omdat hij gelooft dat mest insecten aantrekt. Leerde veel in Makinohara. Voor zijn kamairicha en wakoucha ontwierp hij veel van de apparatuur zelf. Maakt ook sencha. 1.5 ha zairai, 2 ha yabukita en dan nog wat Fujimidori en Benifuki.

Supernatural Black, 2018, Wakocha, Postcard Teas:  90 jaar oude Yabukita struiken die nooit kunstmest of herbicides of pesticides hebben gezien, zelfs geen dierlijke mest. Kan licht of sterk gezet worden, en kan melk aan in het tweede geval. Late spring 2018. 7.5£ voor 50 gram. Minamata was ooit berucht voor een kwikvergiftiging in de zee die duizenden omwoners ziek maakte. Hij vermijdt bemesting, zelfs organische, omdat hij gelooft dat alle bemesting insecten aantrekt. Studeerde landbouw in Makinohara. 30 november ’19: 3 gram, 90°C, 3.5 mins, 150ml. Heeft iets geparfumeerds in het aroma van de natte bladeren. Nogal erg astringent, en weinig smaak. Melk toegevoegd en kreeg daardoor een sterke en zeer lekkere smaak van speculaas. Restje, 2 januari ’22, sterk, met melk. Te lekker om weg te gooien.  😊😊😊(😊)

 

Samabeong

Darjeeling, Teesta Valley. Eén van de hoogst gelegen bio-theetuinen van de wereld. Opgestart in 1882 door Britten maar nadien verwaarloosd en verschillende keren overgegaan in andere handen. Tegen de jaren 60 van de 20e eeuw was het compleet verwaarloosd en in de jaren 80 werd het tijdens onlusten in brand gestoken en vernield. In de jaren 90 kocht een planter met groot geloof in bio het domein. Nu biodynamisch met grote stukken braakliggend terrein (moet minimaal 55% zijn om zich biodynamisch te kunnen noemen).


Samidori

Japan. Cultivar. Traaggroeiend, en alleen in kleine hoeveelheden rond Uji. Mooi zoet en mooi groene infusie, met iets meer geel dan gokoh. Voor gyokuro en matcha.


Samurai Tea Company Makinohara Yamamoto-en

Makinohara, Shizuoka, Japan. Morihiko Yamamoto, vijfde generatie. Bekend voor zijn zwarte thee, met zijn Haruzumi Baisen als de bekendste. Hij is een afstammeling van samurai die voor het Tokugawa shogunaat werkten. De eerste theestruiken hier werden in 1887 aangeplant, en dit zou één van de de grootste theetuinen van Japan zijn. Theetuinen in de vlakte en de zon, en er wordt diep gestoomd voor de groene thee. Website hier.


Sanbancha

Japan. Thee uit de herfstoogst. Lage kwaliteit en gebruikt voor keuken-matcha of industriële ijsthee. Ook bekend als akiben of akiten.


Sannen bancha

Japan. Letterlijk derdejaars-bancha. Er bestaan twee versies van: de eerste is een thee gemaakt van struiken die al drie jaar niet meer gesnoeid waren en waarvoor de uitgroei van die drie jaar gebruikt wordt. Bevat zeer veel twijgjes en is geroosterd, een beetje als een hojicha. De tweede is een thee van de herfstoogst die drie jaar bewaard werd voor hij gedronken wordt (aged sannen bancha). Er bestaat ook sannen bancha van het eerste type die pas na twee of drie jaar liggen verkocht wordt. De productie is beperkt maar zeer populair in Japan, en de thee zou zeer gezond zijn. Weinig cafeïne. Wordt ook gedronken met toevoeging als een vleugje sojasaus, gember of pruim. Zeer geliefd in de macrobiotiek omdat het het lichaam opwarmt en niet afkoelt zoals groene thee. De zettechniek is heel apart, gebruik ongeveer 5 gram voor 200ml kokend water en laat de thee 5 minuten trekken. Giet dan ongeveer drie vierde uit en laat de rest in de pot met de blaadjes en schenk heet water bij, en herhaal dat zoveel als je wil. Een andere techniek is om de thee 10 minuten te koken en dan over te gieten en te laten afkoelen (of heet te drinken, maar hij is ook lekker koud). Meestal gemaakt van zairai of yabukita, half verwilderd maar wel zeer goed gewied.


Sanpincha

Japan. Jasmijnthee. Vooral Okinawa. Overgewaaid uit China, maar al een paar eeuwen geleden. Op basis van sencha waaraan jasmijnbloesemblaadjes worden toegevoegd.


Sashima

Japan, ten NO van Tokyo, in de prefectuur Ibaraki. Sashima is minder bekend dan zijn buur, Sayama, maar heeft zich een mooie reputatie opgebouwd voor zijn zwarte en oolong thee’s. Van de 30 producenten in Sashima zijn er nu 8 die zich gespecialiseerd hebben. Ze verkopen hun wakoucha buiten de klassieke verkoopskanalen, meestal direct of via het internet.

Black Tea from Sashima, Yabukita, seeds, first flush, 2021: 12.75 euro voor 30 gram. Geoogst 30 april 2021. Sakai, Sashima, Ibaraki. De thee werd gemaakt met heel jong blad van een theetuin met yabukita, maar geen kloon, elke plant is afkomstig van zaad en dus licht verschillend van zijn buur. Licht geoxideerd. 8 december ’21, 150ml, 100°C, 3 min, 3 gram. Droog materiaal, zeer fijne gedraaide blaadjes. Nat blad is nog erg groen, met oxidatie aan de randen, nogal wat steeltjes, een knop en een blad. Frisse aroma’s van hooi en bloemen. Smaak is eerder licht maar mooi complex, met toetsen van hooi en bloemen, mooi vol met openbloeiende aroma’s. Nooit heel expressief en eerder ingetogen. Heel lichte astringentie. Een echte first flush. Tamelijk lange afdronk. Een tweede zetsel is zeer zacht. 😊😊😊😊

 

Satemwa

Malawi, Thyolo district, Shire highlands. °1923 door MacLean Kay. Nu bestuurd door Alexander Kay, zijn kleinzoon. Tussen de 750 en 1250 m boven de zeespiegel. 892ha groot landgoed waar bijna 1200 mensen werken, sterk bezig met Social Responsability. Nemen ook thee af van een associatie van een 200tal kleine boeren. De oudste struiken dateren uit 1926. Produceren elk jaar tussen de 2.1 en 2.7 ton thee, waarvan 90% CTC, goed voor 4% van Malawi’s productie. 8% van de productie is groen. Echter ook thuis van een hele reeks spectaculaire en speciale thee’s waaronder witte thee in zowel Pai Mu Tan als zilvernaald-vorm, Zomba, een geroosterde groene thee, Bvwumbe Twist ’n Dry, een jade oolong en de enige Shou Pu’Erh van Afrika. Satemwa Antlers wordt gemaakt met de bovenste steeltjes nog voor de knop uitkomt en is eveneens uniek, heel floraal en met een opvallende karameltoets. Al deze thee’s worden gemaakt in kleine hoeveelheden, en de TSFBOP1, hun orthodoxe zwarte thee, die vroeg op het seizoen geoogst wordt, en eigenlijk een First Flush is, met een zesty karakter, een beetje zoals een Darjeeling maar dan zachter, is één van de beste zwarte thee’s van Afrika. Fairtrade en Rainforest Alliance geregistreerd.

Black & White Big Chunks B.420: Theezakje. Huiswerk Kelly Theesommelier. 12 november ’17. 60% zwarte thee, 40% witte. Droog: gespikkelde CTC ? Rode infusie. Zacht maar met iets van appelsien ? OK **(*)

Small Holder Black, Hotsoup: 4.75 euro per 50 gram. Met de hand geplukt, afkomstig uit de Shire hooglanden van Malawi. Geplukt door Yamba, één van de kleine boeren die aan Satemwa leveren. 1 mei ’18: 3 minuten, 2 gram, 90°C. De droge blaadjes hebben verschillende kleuren en geuren naar zwarte thee, zacht en zuiver. Mooie, lichte en karamelkleurige infusie. De natte blaadjes geuren vaag naar bouillon, met zelfs iets vlezigs. De infusie zelf geurt wat naar honing. De smaak is vaag wat zoet, met verwijzing naar honing. Weinig astringentie. Frisse afdronk. Ook lekker met een wolkje melk. 😊😊

Zomba Pearls, Satemwa Tea Estate, Theetijd: Witte thee uit het zuiden van Malawi, op 1800m hoogte op het Shira hoogland en aan de voet van het Zomba plateau. 19 euro per 100 gram. Met de hand geplukt en gedroogd en dan behandeld als een witte thee, maar elke parel bestaat uit een individueel blad, met de hand tot een cocon gerold zodat er enzymen vrij komen die een unieke smaak geven. Daarna worden ze 2x snel gedroogd. Product van teamaster Alexander Kay. Beperkte productie (20 kg per jaar). Thee en kaas degustatie, 2 februari ’19, theetijd. Lichtgeel. Heel zacht boterachtig aroma, vol en rond in de mond, mooi breed. Hij verzachtte het zurig-frisse van de tomaat-mozzarella mooi. 😊😊😊(😊)

Satemwa Breakfast, Le Cha-Hû-Thé: 5.5 euro voor 100 gram. 1 mei 2020: een rijke ontbijtthee, uitbundig en moutig en fruitig. Mooie diep-roodbruine kleur. Kleurt en smaakt ook bijzonder goed met melk. Een erg mooie ontbijtthee ! Bijzonder leuke finish en afdronk.😊😊😊(😊)

 

 

 

Sayamakaori

Ook Sayama-kaori. Klassieke Japanse thee-cultivar, oorpronkelijk uit de prefectuur Saitama. Kruising tussen Yabukita en een natuurlijke ouder. Een redelijk oude variant uit 1958, erkend als N°31 in 1971. Wordt minder en minder gebruikt. Stevige groeier (meer zelfs dan Yabukita) die goed tegen de koude kan, maar wat gevoelig is aan sommige ziektes. Eerder in het noorden van Japan waar het kouder is.   


Sayamamidori

Japan. Cultivar uit 1953. Ontwikkeld door het Saitama Prefecture Tea Experimental Station. Een even oude cultivar (#5) als Yabukita, maar vandaag zeldzaam in gebruik. Stamvader van nogal wat jongere cultivars. 4 dag later geoogst dan Yabukita maar even resistent tegen koude en ziektes. Rondere blaadjes dan Yabukita. Veel smaak. 


Schaduwthee

Japan. In Japan worden in bepaalde regio’s de theestruiken bedekt met doeken om het directe zonlicht weg te houden. Dit zorgt ervoor dat de blaadjes dunner, zachter, donkerder en zoeter worden omdat er meer chlorofyl en meer theanine geproduceerd wordt door de plant om te compenseren voor het gebrek aan zonlicht. Er zijn ook meer aminozuren die er voor zorgen dat er minder cafeïne in de plant zit. Doordat er minder polyfenolen en cafeïne in zit is de thee minder bitter en astringent. Afhankelijk van de duur van de beschaduwing wordt er dan kabusecha (een week) of gyokuro (twee à drie weken) mee gemaakt.

Er zijn verschillende methodes om de struiken af te dekken. De oudste is die met stro waarbij een soort bamboematten op palen worden gelegd waarover stro wordt uitgespreid. Dit heet honzu hifuki, en de eerste zeven à tien dagen zijn het alleen de bamboematten die beschaduwen en die 55 tot 60% van het licht tegenhouden. In de tweede helft van de periode wordt het rijststro toegevoegd en is de beschaduwing bijna compleet. Deze techniek wordt toegepast voor de duurdere en meer traditionele gyokuro en tencha. Minder arbeidsintensief is het gebruik van kaasdoek of kanreisha. Hier bestaan drie technieken voor: tanagata nidan hifuku, met een gelijkaardige constructie als voor de traditionele techniek, tonneru hifuku, met een schaduwtunnel, of chokusetsu hifuku, waarbij het kaasdoek direct boven op de struiken wordt gelegd. De laatste techniek is de ruwste en wordt meest gebruikt voor kabusecha en vaak ook voor sencha die dan heel kort, een paar dagen, beschaduwd wordt. Het synthetische kaasdoek is het makkelijkst voor de theeboer, maar het oude systeem met stro en bamboematten draagt het meest bij aan de smaak van de thee en de biologische rijkdom van de tuin omdat het stro later ook als bemesting zal dienen.


Scottish Breakfast Tea

Meestal de sterkste van de drie Britse ontbijtthee’s (English, Irish, Scottish). Blends van Ceylon, Assam en Afrikaanse thee zijn het meest voorkomend. Gemaakt om te kunnen drinken met zware en nogal vette ontbijten die haggis, black pudding, worst en spek kunnen bevatten, en af en toe zelfs de beruchte kippers (gerookte haring).

Scottish Breakfast Tea, Edinburgh Tea & Coffee Company: Ceylon, Assam en Afrikaanse thee. 9 juni ’18, in Ullapool, 1.95 £. 9 juni ’18, in Ullapool. 1.95 £. De kleur van de infusie is helder en donker-mahoniebruin, ruikt sterk en krachtig zoals het hoort met een mooie fruitigheid. Mooie chocomelk kleur met melk. Met melk een stevige tas thee, maar ok. 😊😊(😊)

Breakfast Tea, Maw Broon’s Kitchen: Scottish Breakfast Tee. Tin of 50 tea bags. Mix van Assam en Kenya. 4.99 £, 9 juni 2018. 2.5 gram thee. 13 juni ’18: donkere, op koffie lijkende infusie, met een stevig en erg strak aroma. Met melk mooi kleurend, richting karamel met een mooie rode schijn. In de mond een stevige thee, heel strak en lineair. Eigenlijk niet veel smaak maar sterk en tamelijk astringent, goed voor bij het ontbijt (een Schots, dan toch). 😊😊

 

Seejuli Tea Estate

Assam. North Lakhimpur. Noordelijke oever van de Brahmaputra. Eigendom van MK Teas. 294 ha thee. CTC en Orthodox. Ook bekend als producent van klonen voor de industrie (S8, S16, S19 en S25). De naam is een samentrekking van de Seal Nahar plant en Juli, een aanduiding voor de kleine stroompjes in het gebied.


Seeyok Tea Estate

Bovenaan in de Mirik vallei, Darjeeling, op 60km van de stad. °1869. 1100 tot 1800m. 406ha met 154 ha thee. Op de grens met Nepal, tegenover Rongbong Valley en vlakbij de stad Sukhiapokhri. Besloten al in de jaren 90 om organisch te gaan werken. De meeste van hun planten zijn afkomstig van het zaad van al lang aanwezige cultivars, maar recent plantten ze ook AV2 cultivars aan. Biodynamisch en Fairtrade.  


Nakegawa Seiseido

Japan. Theewinkel uit 1858. Maken en blenden hun eigen thee’s, onder meer uit het legendarische Mandokoro. Gevestigd in Otsu, in de prefectuur Shiga.


Sejak

Zuid-Korea. Ook bekent als dumul-cha of second flush tea, of jakseol (spreeuwentong). Sejak is de aanduiding voor de thee die vanaf begin mei geplukt wordt. Zacht maar met meer smaak dan de vroege Ujeon. 60-70°C. Wat bleker groen dan ujeong. Goedkoper.

Bio Korea Jeju Sejak, Teehaus & Galerie, Speyer : 12 maart, 70°C, 3 theelepels, 400ml, 2 minuten. Bleekgele infusie. Heel ronde zoete aroma’s met een aantrekkelijke complexiteit. Heel toegankelijke zuivere thee met een mooie mineraliteit en mooie vegetale toetsen, heel rond, een beetje umami in de afdronk. 😊😊😊

Sparrow’s Tongue 2020, Dong Cheon Hwagae, Zuid-Korea, Postcard Teas: Handgeplukt in de Hwagae vallei. Oude halfwilde Hadong theebomen op de Chirisan berg. 40£ per 100 gram. Geteeld en verwerkt door Dong Cheon voor een coöperatieve van 88 boeren die biologisch werken. Sejak kwaliteitsniveau. Laatste week april 2020. 60°C, 4 tot 5 gram per 100ml. 4 infusies. 5 augustus 2020, 150ml, 60°C, 6 gram,1 min 30 sec: heel mooi droog materiaal dat heel zuiver geurt met veel umami. Bleekgele infusie. Nat: heel mooi fijn blad met een heel mooie kleur en vorm, echt spreeuwentongetjes. Zacht met veel umami in de afdronk, dik van consistentie. Tweede zetsel, 2 minuten: iets dieper strogeel. Heel mooi aroma met heel veel umami. Prachtige thee, nu complex, heel dik en rijk, en ongelooflijk lekker. Start met een fris tikje om dan heel rijk open te plooien. Heel knap evenwicht. Na wat afkoelen zo’n mooi astringent tikje. Derde zetsel, 2 minuten: een iets minder uitgesproken aroma, maar zo lekker ! heel mooi zoetje nu, maar nog steeds met een erg mooie fraîcheur en een klein bittertje. Ook het vierde zetsel was nog lekker zoet en erg aangenaam. 😊😊😊😊(😊)

 

 

Sencha

Dit is Japan’s meest populaire thee, de thee voor dagelijks gebruik, goed voor 80% van de productie en hij bestaat in alle kwaliteitsniveau’s, van machinaal geplukte voor alle dagen tot met de hand geplukte voor speciale gelegenheden. Tijdens het productieproces wordt hij gestoomd, en niet gebakken zoals veel Chinese groene thee. De naam betekent ‘gewelde’ thee, in tegenstelling tot matcha, dat gemalen thee betekent. Hij werd voor het eerst gemaakt in 1738 door Nagatani Souen, een theeproducent in Uji, maar werd pas echt populair na WOII. De smaak wordt bepaald door het terroir en de variant, maar ook het seizoen waarin de thee geplukt wordt is belangrijk en sommige mensen vinden de eerst geplukte thee van het seizoen de shincha, de lekkerste. Het seizoen voor shincha is van begin april tot eind mei, tot 88 dagen na de eerste lentedag. De theeplanten staan in het volle zonlicht en het liefst op op het zuiden gerichte hellingen met genoeg maar niet te veel vocht. Des te hoger ze staan des te beter de kwaliteit maar des te groter ook het risico op vorst. De eerste oogst gebeurt van eind april tot half mei, maar na 45 dagen wordt er soms al terug geplukt. De eerste pluk, in april/mei, geeft zachte en milde thee, de tweede, nibancha, in juni/juli meer smaak en cafeïne. Nog latere plukken, in augustus of september/oktober, sanbancha, zijn minder van kwaliteit. Meestal wordt er gegaan voor de knop en de twee volgende blaadjes, en over het algemeen bestaat de zomeroogst uit dikkere en lichter gekleurde blaadjes. De thee wordt geplukt met hand of oogstmachine, 15 tot 30 seconden gestoomd om oxidatie tegen te gaan, zacht gemaakt en dan geperst, gedroogd en gerold tot fijne naalden en gedroogd. Het rollen kan 2.5 tot 3 uur duren. Het eindproduct, een mengeling van steeltjes, kleine stukjes blad en theeblaadjes van verschillende grootte heet aracha, of ruwe thee. Licht gestoomde bladeren geven een lichter uitzicht en een vinnigere smaak, dieper gestoomde thee’s zijn donkerder, met meer gebroken blad, en stevigere thee. Het is heel belangrijk dat er niet de minste oxidatie gebeurt dus de productie moet gebeuren bij de boer of de lokale coöperatieve, en onmiddellijk na het plukken. De tweede groep handeling die nu volgt brengt shiagecha voort, verfijnde of verbeterde thee. De thee wordt nu gesorteerd en de blekere steeltjes worden verwijderd, net als de losse stukjes, de fannings, die te snel smaak zouden afgeven in de uiteindelijke blend. De blaadjes worden nu ook gesorteerd op grootte en uitzicht zodat het eindproduct er uniform uitziet, en dit is erg belangrijk voor de prijsbepaling. Dit gebeurt machinaal. Daarna wordt de thee geblend. Japanse theedrinkers verwachten consistentie en herkenbaarheid van hun theemerken en door te blenden worden de jaarverschillen weggewerkt. Het kan ook worden gedaan om de thee goedkoper te maken (zomeroogst die wordt toegevoegd aan lente-oogst) of juist duurder (het blenden van thee’s van verschillende regio’s om een nieuw smaakpatroon te bereiken). Heel soms volgt er nu nog hiire, een proces waarbij de thee gevuurd wordt maar kort en op een niet al te hoge temperatuur. Dit maakt de thee een beetje toastier, wat sommige drinkers prefereren. Bij het zetten is het gebruik van het juiste water van vitaal belang: Japans water is zeer zacht met erg lage concentraties aan magnesium en mangaan. Europees kraantjeswater is volledig ongeschikt. Sencha is meestal goudachtig groen, en de temperatuur van het water kan grote invloed uitoefenen op het resultaat en moet bewust gekozen worden. Japanners laten hun thee meestal ook vergezellen door rice crackers, zoete kastanjes of opgelegde groentjes, die allen door het umami-karakter van de thee prikken. In Japan wordt sencha in de zomer ook gekoeld gedronken, en dat is iets dat je snel gewoon wordt 😊. Er bestaan verschillende types sencha: Jo Sencha (superieure sencha), Toku Jo Sencha (extra superieure sencha), Hachijuhachiya Sencha (88 dagen na de eerste lentedag geoogst), Kabusecha (overdekte sencha), Asamushi (licht gestoomde (30 seconden) sencha), Chumushi (gemiddeld gestoomde (30 tot 90 seconden) standaard-sencha), Fukamushi of Fukamushicha(sterk gestoomde sencha (1 tot 2 minuten)) en Shincha (de eerst geplukte van het jaar). Zetadvies, westers: 2.5 gram op 250ml, 60-80°C, 3 à 4 minuten, waarbij kabusecha maar 70°C verdraagt en de meeste sencha 80°C vragen of iets lager. De interessantste resultaten krijg je vaak met een gaiwan (meer thee op minder water en kortere trektijden, voor meer uitleg zie onder gaiwan) maar ik gebruik het meest een kleine kyusu. Voor kwaliteits-sencha’s is de senchado-methode ideaal waarbij een kleine kyusu of een gaiwan wordt gebruikt met kortere trektijden en meer thee (2.5 gram op 100ml, bijvoorbeeld), de trektijden liggen dan tussen de 10 seconden en de anderhalve minuut.

Sencha Ariake, Le Palais des Thés: Groene thee uit de provincie Kyushu, een eiland. Ariake is een klein stadje. Vrac (proefzakje). 14 mei 2017: Droog: fijne, regelmatige blaadjes; Nat: mooi diepgroen en regelmatig; zeelucht en zeewier; geel-lichtgroene schijn; Gezet: Mooi aroma, doet denken aan zeewier en zee. Héél mooie fijne volle smaak, mooi rond, zijdezacht. Lange afdronk die secondenlang blijft hangen. Een groene thee voor wie houdt van de zee.   😊😊😊(😊)

Sencha Kakegawa, Think Tea : Kakegawa, een stad in de provincie Shizuoka, ten oosten van de gelijknamige stad. 14 mei ’17: droog: grove, onregelmatig gesneden blaadjes, redelijk licht van kleur in vergelijking met 1 en 3; nat: onregelmatige vormen, een paar takjes; nogal troebel geel; opmerkelijk aroma van gebakken vis met een groentesaus (als paling in het groen?); in de mond breder dan de Ariake, zacht en breed, met vooral achteraan die gebraden vis, een best wel aangename ervaring, 😊😊😊

Sencha Yamato, Think Tea : Herfstthee. Sencha van een betere kwaliteit, geoogst in de herfst. 7.2 euro. 14 mei 2017: Droog: mooi diepgroen, regelmatig van vorm; Nat: mooi blad, diepgroen en donkerder dan 1 en 2; mooi en erg evenwichtig aroma, geen spoor van vis; heldergeel met een gouden schijn; in de neus heel fijn aroma, heel elegant, als en weide in de ochtenddauw; in de mond ook dat opvallende evenwicht, heel zuiver ook, en tamelijk lang, met vooral gras en noten en iets fruitigs (geel steenfruit);   😊😊😊(😊)

Sencha Satsuma, De Theeliefhebber: Bio. 15 euro pop up Diestsestraat. 2 minuten, 2 gram op ongeveer 200ml, 75°C. De naam komt van het feodale Satsuma domein in de huidige prefectuur Kagoshima. 29 december ’17: Geplooide blaadjes, zoet geurend.  Infusie is goudgeel. Zachte zoete neus. De mond is rond en zacht, boterachtig in de finish en zeker de afdronk. Erg aangename sencha. Niks bitterheid. Een goeie sencha voor elke dag. 😊😊😊

Sencha Kakegawa, Metropolitan Tea Company, Canada, ITMA: 12 januari ’19. 4.5 euro per 100gram. De droge blaadjes glanzen en zijn diepgroen, met een paar lichter gekleurde en een paar stukjes geoxideerd blad. Lekkere smaak. De natte blaadjes zijn gesnipperd maar redelijk groot en volledig en hebben een mooie kleur. 3 gram, 80°C, kyusu, 140ml, 1 min 30 sec. Helder gele infusie met groene inslag. In de neus spinazie, helder en intens, met een spoor van geroosterde vis. De mond is zacht, breed en boterig en zonder een spoor van astringentie. Tweede infusie, 1min 40 sec. In de neus is de spinazie weg, wel nog vismijn die al een tijdje toe is. In de mond flauw. Ook de derde infusie aan 90°C was overbodig. One-shot thee, maar die eerste infusie was wel aangenaam. 😊😊😊 6 gram, 75°C, 140ml, 1 minuut. In de neus dezelfde toetsen van spinazie en vis, maar de mond is erg anders, heel dik, een beetje melkachtig, erg stevige astringentie, niet bitter !, met een mooi zoet tikje op de punt van de tong, heel interessant. Tweede infusie aan 80°C. Wegglippende botertoets in de neus. Boterig, minder astringent maar ook minder interessant. 😊😊(😊)

Sencha Kawane Mirai, Masui Tea Farm: Kawane bergen in Shizuoka. Uit Japan meegebracht door Stijn van de De Theeliefhebber. Mirai is de naam van de cultivar, een eigen variant die genoemd is naar de dochter van de eigenaar. 13 mei ’19. 1 minuut, 78°C, 2 theelepels. Mooi fris aroma. Opmerkelijk zoet, heel helder en puur. Tweede zetsel is nog steeds mooi zoet, iets bitterder wel. 😊😊😊(😊)

Sencha Hoshi: gedronken 13 mei bij Stijn. 78°C, 2 theelepels, 1 minuut. Aroma van spinazie, zowel de infusie als het blad. Heel dikke en volle sencha, met spinazie en courgette in de mond, en een zoetje op de zijkant van de tong. Tweede zetsel, 40 seconden: toetsen van drop en lindebloesem, heel rond zoetje. Leuke sencha. 😊😊😊

Sencha Okumidori, Le Cha-Hû-Thé: Sample, 10 gram. Bio. Lente en zomeroogst geblend. Blend van Okumidori en Okuyutaka. 9.95 euro voor 100 gram. 1 mei ’20, 3 gram, 75°C, 150ml, 1 min. Mooie fijne sencha in naaldvorm, van licht tot diepgroen. Mooi aroma. Nat blad: vooral bladgroenten, andijvie eerder dan spinazie. Strogele infusie. Zacht aroma, versmolten. Ook in de mond een erg zachte thee. Erg mooie zachte en wat notige finish en afdronk. 2 mei ’20, idem, 75 sec: gelijkaardig. Tweede zetsel, 90 sec: jadegroene infusie. Lekker, een beetje zoet maar ook een beetje flauw. 😊😊😊

Sencha Fuji, Siam Teas: Advent thee. 13.9 euro voor 100 gram. 5 december 2020, 1min 30 sec, 70°C, 2.5 gram, kyusu, 100 ml: het natte blad heeft een zeer mooie notige geur, erg vol, gras en brood. Infusie heeft een mooie toets umami en een zeer mooie grassige toets. In de mond zacht en zoet en breed, lange afdronk. Delicaat en breed, met een paar mooie elementjes die de thee complex maken (hooi met lentebloesems) en een knappe lichtzoete afdronk. Ik ben zeer positief verrast door deze thee waar ik voor de rest zeer weinig over weet. Ik maakte de thee een dag later, maar dan in de ochtend, met dezelfde parameters, en kreeg nu veel meer de toets van lentebloesems die de website beschreef, en veel minder de umami. Pas in de smaak kwam die terug duidelijker naar boven, en hij doet dat zeker in het tweede zetsel waar het florale meer verstopt zit. Mooie zachte zoete toets ook, en in de afdronk doet iets toch ook denken aan citroen. Een derde zetsel is nog aardig en blijft nog wat overeind. 😊😊😊(😊)

Sencha, Ikegawa Chagyo Kumai, Kochi, 2021: Yabukita, lente-oogst, knop en drie blaadjes. Deze thee won onlangs een wedstrijd in Kochi. 5 gram, kyusu, 65°C, 90 sec, 180ml. Nat blad: heel aangename vegetale geur met diepgang. gouden kleur voor de infusie. Erg lekker en zacht, mooie umami in de start, geen bitterheid, alleen achterin een zeer zacht bittertje. Tweede zetsel, 100°C, 5 sec: zoet, met een mooie ronde vegetaliteit en een erg aangename afdronk 😊😊😊(😊)  

Organic Sencha, Tsukigase Kenko Chaen, Global Japanese Tea Marathon: Fumiaki Iwata. Yamato-Midori, uit zaad. 90 sec, 80°C, kyusu, 5 gram, 150ml. Diepgroene kleur voor de blaadjes met wat licht gekleurde ertussen. Droog warm, een diepe complexe geur. Nat blad, ook hier valt de complexiteit op. Erg mooie vegetale toets, maar met veel diepgang. Erg mooie diepgeel-gouden kleur. Beetje zwoel aroma maar ook heel mineralig. Duidelijk maar niet overdreven bittertje (volgende keer 70°C proberen). Zacht, koekje, zoet trekje in het midden van die astringentie. Lang. Echt heel complex, bijzonder interessant, en heel erg lang, zeker als hij wat afkoelt. Tweede zetsel, 90°C, 10 sec: misschien niet zo’n goede parameters. 😊😊😊😊


Senchado

Vanuit een filosofisch standpunt is er een groot verschil tussen matcha en sencha. De eerste sencha-meester was een eenvoudige Chinese monnik, Ingen Ryuki, die de Obaku zen-school startte in de 17de eeuw, door Kyoto dwaalde en thee zette door blaadjes in heet water te gooien, sencha dus, en niet matcha. In de 18de eeuw maakte de monnik/dichter Baisao de praktijk nog populairder. Waar de drijvende kracht achter matcha wabi is, is die achter sencha furyu, een idee die vrijheid van bestaan oproept, helemaal anders dan het wat zwaardere wabi. Al snel werd sencha populairder dan matcha, en waar een chanoyu theeritueel eigenlijk vooral rond de ceremonie zelf draait, en de thee eigenlijk minder belangrijk is, ligt bij sencha de nadruk op de thee zelf en de gastvrijheid.  In het begin was het senchado gebeuren heel los en vrij, met randgebeuren als kalligrafie, muziek en poëzie, maar later werd ook senchado formeler en ritueler. Ook vandaag wordt er nog thee geschonken volgens deze formule in gespecialiseerde theezaken. Tijdens de senchado-ceremonie mag er gesproken worden, en er bestaat speciale keramiek om te gebruiken, en die kan trouwens even goed Chinees als Japans zijn. De ceremonie lijkt sterk op de Chinese gongfu en in het begin werd ze ook gebruikt om zich af te zetten tegen de traditionele ceremonie die met de samurai vereenzelvigd werd. Ze wordt alleen gebuikt voor kwaliteits-sencha’s of gyokuro.


Sen no Rikyu

Japan. °1522 +1591. Japans theemeester die een grote invloed had op de ontwikkeling van de Chanoyu theeceremonie en de inrichting van Japanse tuin. Als jonge man maakte hij kennis met de wabi-sabi filosofie en hij ontwikkelde zich tot één van de belangrijkste theeschenkers van Japan door het element wabi-sabi te verweven met de ceremonie. Vanaf 58-jarige leeftijd trad hij als dusdanig in dienst bij de daimyo, en na diens dood werd hij theeschenker en adviseur voor Toyotomi Hideyoshi, een man die als regent erin slaagde om Japan te verenigen. In 1591 werd hij gedwongen om rituele zelfmoord te plegen. Zijn theeceremonie had een belangrijke diplomatische rol en diende ook om vriend en vijand bijeen te brengen op een ongedwongen lijkende manier. De basis van zijn filosofie, zowel in de theeceremonie als in de tuin was dat alles tot in de details gepland was maar tegelijk ongepland leek. Wanneer dit mislukte mocht de gast zich beledigd voelen en vertrekken. Uit zijn Chanoyu filosofie ontstonden drie ‘senke’ scholen die zich verder ontwikkelden en die nog steeds bestaan: Omotosenke, Urasenke en Mushakojisenke.   

Seogwang Jeju-do

Zuid-Korea. 600ha grote bio-gecertifieerde theetuin. Volledig gemechaniseerd op zijn Japans, met hypermoderne Japanse materialen en apparatuur die een heel snelle verwerking mogelijk maken.


SFTGFOP

Special Fine Tippy Golden Flowery Orange Pekoe. Whole Leaf kwaliteitsaanduiding voor de fijnste blaadjes. Indië. In Sri Lanka bekend als Orange Pekoe A of OPA.


Shaanxi

Provincie in China, ongeveer in het midden. Op het randje voor theeproductie, noordelijker wordt het te droog en te koud. Ligt aan de oude Zijderoute en het bekendst voor zijn Fu tegelthee.


Shan Cha

Letterlijk bergthee. Redelijk zeldzame thee die afkomstig is van een oude wilde cultivar, de Camellia Formosensis, in het gebergte van Nantou in Taiwan. Groeit op hoogtes tussen de 650 en de 1800m, en de smaakkenmerken worden alleen bekomen bij pluk van de wilde exemplaren. De oudste exemplaren kunnen tot 10 meter hoog worden, en honderden jaren oud worden (waarschijnlijk zijn sommige meer dan 1000 jaar oud). Verwant met de assamica-struik en stamvader van veel interessante cultivars waaronder de TRES-18 Ruby Red.

Shan Cha, 2016, Hotsoup: 35.11 euro per 100gram. Taiwan. In juli en augustus 2016 geplukte wilde rode thee uit theetuinen op tussen de 800 en 1000 m boven de zeespiegel, in de omgeving van de stad YuChi in de provincie Nantou. Afkomstig van wilde theebomen die groeien in de bergen van Yu-Chi, vanaf vroeg in de ochtend geplukt door plukkers die de bergen in trekken. De stijl Shan Cha wordt al vermeld in de 17de eeuw. Door de lange bladeren lijkt de thee op assamica maar hij heeft een ondergronds wortelstelsel waaruit de scheuten komen. De omgeving waarin de bomen staan is beschermd. 24 juli ’18: roodbruin en helder. Een mooi en complex aroma vol van specerijen met een heel leuke aparte ondertoon. In de mond rond en heel aangenaam, niet bitter, geen astringentie, wel met een fris puntje op de bovenkant van de tong, en een mooie nadronk. Een bijzondere thee. 26 december ’18: 75°C, 100ml, gaiwan, 3 gram, 20 seconden: de natte bladeren hebben een prachtig en uitermate complex aroma, met een heel mooie vlezigheid vol specerijen en een spectaculaire fruitigheid. De infusie is lichtbruin, en ruikt minder spectaculair. In de mond is de thee eerder licht maar met een mooie fijne vlezigheid, die mooi blijft hangen en complexer ontwikkeld in de mond (en daar blijft hangen tot je inslikt). Tweede zetsel, 30 seconden: de scherpe fruitigheid van de blaadjes wordt wat ronder en zoeter, en de vlezigheid gaat wat naar de achtergrond, maar blijft uitzonderlijk mooi. De neus is meer uitgesproken en krachtiger met de vlezigheid op de achtergrond. In de mond nu voller en wat zoeter, en heerlijk compleet, en heel diep, en met de fruitigheid van bijvoorbeeld perzik. Derde zetsel, 40 seconden: de complexiteit van de eerste zetsel schuift wat opzij voor meer moutige trekjes. De geur wordt nog ronder, ook hier met veel meer moutigheid. In de mond wordt de thee nu echt zoet, maar de complexiteit verdwijnt wat. Vierde zetsel: overheersende moutigheid bij de natte blaadjes. De infusie blijft wel leuk ruiken. In de mond licht zoet en nu een beetje flauw, maar zelfs nu blijft het een plezier om te drinken. 😊😊😊😊(😊)

Shan Cha, 2018, Hotsoup: 39 euro per 100 gram. Taiwan. Eind 2018 geplukte wilde bergthee uit Yu Chi in Nantou. Afkomstig van wilde theebomen die groeien in de bergen van Yu-Chi, vanaf vroeg in de ochtend geplukt door plukkers die de bergen in trekken. De stijl Shan Cha wordt al vermeld in de 17de eeuw. Door de lange bladeren lijkt de thee op assamica maar hij heeft een ondergronds wortelstelsel waaruit de scheuten komen. Hij groeit het best op hoogtes tussen de 650 en 1500m. De omgeving waarin de bomen staan is beschermd. Van deze plant werden een aantal beroemde cultivars afgeleid zoals de TRES-18 Red Jade. 24 maart ’20, 3 min, 200ml, 95°C, gedroogd, mooi groot donker: blad. Nat blad: floraal, tomaat, fruit. Infusie: oranje. Aroma: tomaté, specerijen , pruimen. Erg lekkere start, heel fijn en licht maar met goed naar voren komende smaken, heel aangenaam en complex. Niet dik of zoet maar wel kruidig. Bij het drinken wolkt een zeer mooi aroma op. Lijkt op wakoucha (de tomaté) de manier van maken ? link Taiwan – Japan) maar ook op Ruby 18 waar het de stamvader van zou zijn. Tweede zetsel: infusie eerder een donker goudgeel. Mooie neus met nog steeds wat tomaat en specerijen. Iets dunner in de tmond, een tikje astringenter. 😊😊😊😊

Shan Cha, 2020, Hotsoup: 39,8 euro per 100 gram. Taiwan. Voorjaar 2020 geplukte wilde bergthee uit Yu Chi in Nantou. Afkomstig van wilde theebomen die groeien in de bergen van Yu-Chi, vanaf vroeg in de ochtend geplukt door plukkers die de bergen in trekken. De stijl Shan Cha wordt al vermeld in de 17de eeuw. Door de lange bladeren lijkt de thee op assamica maar hij heeft een ondergronds wortelstelsel waaruit de scheuten komen. Hij groeit het best op hoogtes tussen de 650 en 1500m. De omgeving waarin de bomen staan is beschermd. Van deze plant werden een aantal beroemde cultivars afgeleid zoals de TRES-18 Red Jade. 24 oktober ’20, 3 gram, 3 mins, 200ml, 88°C. Nat blad: wat een prachtgeur, heel complex, met iets dat weg heeft van de tomaté van de 2018 maar toch helemaal anders is, meer de scherpte van rode kool bijvoorbeeld, of een warme appel. Echt een prachtige en unieke geur. Licht mahoniehouten gekleurde infusie, naar het oranje toe. Een heel vol en rijk aroma voor de infusie, het woord edel schiet me te binnen, prachtig. In de mond uitermate lekker en doet meer denken aan de 2016 dan de 2018. Geen astringentie. Zeer lang. Zeer zeer lekker, met verwijzingen naar specerijen en bloemen. Medium body. Start heel lekker. Tweede zetsel, zelfde parameters: nat blad: kruidige appelspijs ? heel mooi aroma voor de infusie maar anders: lichter en een beetje zoet, maar nog steeds heel mooi. Ook in de mond echt lichter en dunner, meer de nadruk op het zoete.  Een derde zet rook nog wat naar rode kool met appeltjes en specerijen, maar was in de mond heel dun geworden. 😊😊😊😊(😊)

Shan Cha, Nantou, Global Tea Hut: Juni 2020. 1000 m hoogte, Nantou, Taiwan. Camellia Formosensis. Shan Cha is de naam die de inboorlingen eraan geven. Eén van de ouders van Ruby 18. Wilde theebomen die één keer per jaar geplukt worden (of helemaal niet als het lijkt dat ze onder stress staan). Volledig bio. 85-90°C. 13 september, kyusu, 88°C, 150ml, 3.2 gram, 3 min. Droog blad is zwart en mooi volledig. Nat blad, eerder licht bruin, volledig blad. Uitermate mooi en uitermate complex aroma voor het natte blad. Goud-koperen infusie. Heel intense en complexe aroma’s, héééél lekker en erg apart (niet na walsen, wel na stilstand). Honing en specerijen. Start eigenlijk nogal mineralig, en plooit dan open in wilde honing en fruit. Fris tikje, lichte astringentie. Tweede zetsel, 30 sec: aangenaam, alles is zacht en fijn. 😊😊😊😊 14 november ’20, 30 sec, gaiwan, 95°C, 5 gram: nat blad, zeer complex, en ook hier die minerale toets. In de mond iets te licht, de thee vraagt om meer trektijd denk ik. Tweede zetsel, 1 minuut: mooiere kleur voor de infusie. Het natte blad geurt overweldigend lekker, heel complex en versmolten. Zeer lekkere smaken, maar timide en ingehouden. Derde zetsel:

 

 

Shan Lin Xi

Taiwan, Nantou. Deze berg is heel bekend voor zijn mooie omgeving maar de laatste 20 jaar wordt er ook meer en meer uitstekende thee gemaakt. De eerste theetuinen kwamen er in de jaren 80 maar de teelt was een groot succes en breidde zich snel uit. De hoogste theetuinen liggen hier op 1650m, en de beste liggen op de steile hellingen en kregen de namen dan dieren uit de Chinese astrologie. Prachtige Gaoshan van de Cui Yu cultivar. Oogsten in april, juni, september en november.


Shan Tuyen

Vietnam. Ook bekend als Shan Tea of Snow Mountain Tea. De vaak 300 jaar oude theebomen in Noord-Vietnam leveren een aparte thee op. Het zijn oude varianten van de theestruik als camilla sinensis pubilimba en ze leveren een erg witte donzige knop. Het plukken in de drie tot vier meter hoge bomen is gevaarlijk en levert meestal een mengeling op van knoppen en oudere blaadjes, alhoewel er wel degelijk een soort lentepluk is begin mei. De thee is bio omdat men niet anders kan, en het productieproces is heel primitief, met eerst een verwelken  op de vloer en dan een drie minuten durende periode op oude roltafels. Als het weer goed is volgt er een dag van drogen in de zon. Kippen en varkens lopen door de thee en kokend water is hier een must (en spoelen is ook niet slecht). Heel traditionele artisanaal gemaakte thee, wisselend van kwaliteit, maar interessant omdat thee er een paar honderd jaar geleden er waarschijnlijk voor het grootste deel zo zal uitgezien hebbeb.


Shanteo

St Julian’s, Malta. Luxe-theemerk dat zijn hoofdkwartier in het Le Meridien hotel heeft. 120 referenties, vaak van uitstekende kwaliteit, en zéér mooi geblend.

Assam Mokalbary Golden Tipped: Sample met ongeveer 3 gram. 15 euro per 100 gram. 100°C, 3 tot 4 min. De geur van het droge blad is ok, lekker moutig, met tamelijk wat tip. Het natte blad ruikt heel krachtig, maar het infuus, donkerbruin van kleur, ruikt helemaal zoals een assam moet ruiken, heel lekker malty en vol. Veel body. Heel mooi kleurend met melk, een erg aardige kop thee. Ik heb geen idee waar Mokalbary ligt. 😊😊😊

Milky Oolong: 20 euro per 100gr. Zetadvies, 70°C, 2 à 3 minuten. Kan verschillende malen worden hergebruikt. Bevat oolong-thee en kunstmatige aroma’s. Het droge blad ruikt heel sterk naar iets melkachtigs. De kleur van de infusie is heldergeel. Het aroma is nogal overweldigend maar duidelijk en wel omlijnd, heel lekker in het begin en dan met een echo die ik minder aangenaam vind (ik heb dit vaak mij deze thee). In de mond hetzelfde, en dus niet echt mijn ding, maar het is één van de favoriete thee’s van één van mijn vriendinnen. 😊😊(😊)


Shawlands

Ceylon. Regio Uva. Theetuin op 1200m hoogte, op de zuidelijke helingen van de Madulsima heuvelruggen. Opgericht in 1880.

Ceylon OP Shawlands, Or, Aalst: Zwarte thee. Regio Uva. Kleine, wat gebroken blaadjes. Goed maar wat wegglippend aroma. Natte neus is hel klassiek, maar in de mond is de thee heel rond en zacht, een beetje zoet zelfs; lekkerste van de flight en de enige die echt zonder melk lekker is; gezet met 4,5 min ipv 2 en dat is ok. Héél mooie thee, mooie complexiteit, en vooral een mooie fraîcheur. Lang. 😊😊😊(😊)

 

Shen Nong

China. Shennong wordt aanzien als de beschermgod van de boeren en de apothekers, Volgens de legende was hij het die de goede eigenschappen van de theeplant ontdekte. Er bestaan drie versies van het verhaal. In het eerste ontdekte Shennong thee toen enkele blaadjes van een theeboom neerdwarrelden in een kom pas gekookt water. Het aroma leek erg lekker waarop Shennong proefde en merkte dat het brouwsel een aantal goede eigenschappen had. De tweede gaat over de doorzichtige buik of maag van Shen Nong die hij benutte om alle kruiden die hij ontmoette te proeven en te observeren wat ze deden. Van thee ontdekte hij dat hij veel van de slechte kruiden kon neutraliseren als hij het nadien dronk. In de derde dwarrelde een theeblad op zijn voet terwijl hij met zijn familie aan het wandelen was. Hij pikte het op, rolde het tussen zijn vingers en keek op van de bitterheid die het blad afgaf, iets wat hem deed vermoeden dat het als medicijn kon gebruikt worden. Shennong wordt meestal afgebeeld met kleine horens (hij ontdekte ook welke beesten geschikt waren als vee). Zijn feestdag valt op 26 april.


She Qian

Deel van de lente-oogst in China. Oogst voor She Ri, het lenteoffer fetival, meestal rond 21 maart. Zeer zeldzaam.


Shibumi

Japan. Betekent astringentie en is niet hetzelfde als nigami, het woord voor bitter. Shibumi slaat ook op een esthetisch ideaal voor zaken of gebeurtenissen die mooi zijn uit zichzelf, zonder versiering of aanpassing en zonder te roepen.


Shibushi

Japan, Kagoshioma, Osumi schiereiland. Tweede grootste theeregio van Osumi. Meer naar de kust toe en verder van de bergen in een regio die vooral bekend was voor de kwaliteit en grootte van zijn groentes, ondermeer van zoete aardappel. Men zegt dat de lokale Ariake Yutakamidori cultivar wat naar zoete aardappel geurt.


Shidaye

China. Ook Shi Da of Shi Da Cha. Cultivar uit Taiping bij Huangshan in Anhui. Wordt gebruikt voor de Taping Houkui thee omwille van het grote blad dat zich perfect leent tot het maken van deze uitzonderlijke thee.


Shi Feng Lung Jing

Ook bekend als Lion’s Peak Lungjing. Eén van de betere varianten uit Lung Jing hartland. Theestruiken op de Shi Feng berg in Hangzhou die uitkijkt op Xihu (Westelijk Meer), en zo één van de vijf Xihu Longjings. Wit zand en kwartsiet. Pesticides en herbicides zijn hier verboden. Kan afkomstig zijn van heel oude struiken van de Qun Ti Zhong cultivar (veel Long Jing wordt gemaakt met relatief jonge Long Jing #43 die een andere smaak heeft). Zeldzaam en meestal redelijk duur. Men maakt een onderscheid tussen ming qian en yu qian, beide lenteplukken van hoogwaardige kwaliteit, maar de eerste is de vroegste die van eind maart tot begin april loopt. De tweede vindt plaats twee weken later.  


Shiga

Japan. Eén van de weinige prefecturen van Japan die niet aan de zee grenzen. De wegen tussen Kyoto en Tokyo lopen door Shiga. Unieke eetcultuur onder meer door het grote Biwa zoetwatermeer dat in het midden ligt. Veel oude cultuur, met onder meer een paar van de oudste pottenbakkerijen van Japan. Hier zou voor de allereerste keer in de geschiedenis van Japan thee aangeplant zijn, in 805 na christus, toen Saicho, een Boeddhistische monnik in de tuin van het Hiyoshi Taisha schrijn theezaadjes plantte. In de 14de en 16de eeuw volgden theetuinen in Asamiya, Tsuchiyama en Hino. 13de grootse prefectuur qua theeproductie, goed voor 1140 ton op jaarbasis. De merknaam voor thee uit Shiga is Omi cha. Bekende of betere regio’s in de prefectuur zijn Koka, Higoshima, Mandokoro (legendarisch theedorp) en Hino. Vooral sencha en bancha. 


Shincha

Japan. De eerste thee van het nieuwe seizoen. Officieel start dat op 2 of 3 mei, 88 dagen na Shunbun, het begin van de lente, maar theeboeren starten vaak al in april met het plukken op de lager gelegen en warmere stukken.


Shiraore

Synoniem voor Karigane, een twijgjesthee van Gyokuro kwaliteit.

Morimoto Shiraore, Schnorr : Geteeld door Haruyo en Shigeru Morimoto. Domein in Miyazaki met twaalf kleine percelen en een eigen productie-eenheid, en een aanplant met Yabukita, Kanaya Midori, Oku Midori, Oku Yutaka, Minami Sayaka, Saki Midori en Benifuki. Met deze verschillende soorten maken de Morimoto’s verschillende blends en deze diversiteit is interessant omwille van risicospreiding en is ook ecologisch beter. Deze thee is een mengeling van blaadjes en bladsteeltjes (kukicha) van de Minami Sayaka, Oku Midori en Oku Yutaka struiken, geoogst in april na beschaduwing. Bio. Heel geschikt voor coldbrew. 19,95 euro Schnorr / 100gr. juli ’18: droog, een mengeling van groene en lichtgroene blaadjes en lichtgroene takjes, een beetje vlezig qua aroma; de infusie is geel-lichtgroen, met een heel lichte neus. Ook in de mond heel licht maar met een erg speciale afdronk (spek ?) die best wel ok is 😊😊😊

 

Shir Choy

Soep op basis van thee die de steppevolkeren van Centraal Azië maken met melk (shir) en sterke zwarte thee (choy), peper, noten en boter. In de soep worden dan stukken brood gelegd. Zeer voedzaam, en een belangrijk deel van het dieet van de Oeigoeren, de Kazakken, de Kirgiezen en de Oezbeken.


Shi Zuo

Theedistrict op de berg Ali in Taiwan, bij de stad Tseng Wenhsi. De naam betekent stenen tafel en slaat op een megaliet die zich in de regio bevindt. Ligt op hoogtes tussen de 1300 en 1500m boven de zeespiegel. De grond is dieprood in kleur en rijk en perfect voor oolong. Omdat de wegen pas na 1983 werden aangelegd is het een relatief nieuw theegebied waar theeplanten pas in de jaren ‘80 werden aangeplant. Momenteel is dat goed voor 350 ha. De thee wordt gemaakt door een coöperatieve, wordt met de hand geplukt en bewerkt en zou een unieke verhittingsmethode gebruiken. Het eindresultaat ziet er wat uit als een gunpowder thee. De aangeplante variant heet Wu Long Wei, de blaadjes zijn elliptisch en worden geplukt als de drie elkaar overlappen. De hellingen waarop ze aangeplant staan bieden de ideale blootstelling aan de nachtelijke mist, en ze worden gesnoeid op 80 à 90 cm hoogte. De thee heeft een duidelijk zoete en wat romige toets. Best met de Gongfu zetmethode.


Shi Gu Ping

China. Phoenix Dancong oolong.


Shi Jiao

China. Rotsthee. Betekent ‘Stone Horn’, omdat de struiken onder een overhangende rots staan. Naast de vier hoofdcultivars bevat Wuyi honderden varianten die vaak maar in kleine hoeveelheden bestaan, en maar heel zelden worden geëxporteerd. Sommigen worden gebruikt in Wuyi Da Hong Pao blends.


Shimooka Tea Farm

Japan, Uji-Tawara, Yantan. Mr Shimooka, met 55 jaar ervaring. Milde maar intense gyokuro’s. Het bedrijf won al heel wat prijzen en behoort tot de top. 150 à 200m hoogte. Er wordt met de hand geoogst voor de gyokuro.

Gyokuro from Uji-Tawara “Shimooka” Goko cultivar, Thés du Japon: Geplukt 23 mei 2020. Tachikawa, Uji-Tawara town, Tsuzuki district, Kyoto, door Mr Shimooka, één van de top gyokuro makers van Kyoto. 5 gram, 40ml, 50°C, 80-100sec. 21,18 euro voor 50 gram. 45 dagen beschaduwing. Ongesnoeid en met de hand geplukt. 27 februari 2021, 50ml, 55°C, 100 sec, shiboridashi, 5 gram. Sterke gyokuro maar met een heel aangename umami smaak die doet denken aan een bouillon maar een minder sterke dan die van mr Yoneta, vermengd met fruitigere toetsen. Zeer mondvullend en lang, mooi bittertje. Knappe afdronk. Tweede zetsel was wat vegetaler maar erg lekker en zeer zacht. Heel fluwelige en ingetogen gyokuro met een zeer mooie spanningsboog en een prachtig bittertje. 😊😊😊😊 20 februari 2022, kyusu, 100ml, 2 minuten, 50°C, 5 gram. Het natte blad heeft een heel leuk aroma dat me doet denken aan een zondagochtend, heel complex en lekker, met iets van brood maar ook de eerste geuren van de keuken waar men begint aan het maken van het middagmaal. Lekker dik, heel veel umami, fluwelig, nauwelijks bitters. Heel lekker verouderd. Tweede zetsel, 99°C, 2 sec. Veel vegetaler maar nog altijd met die maaltijd-in-aanmaak toets. 😊😊😊😊

 

Shi Ru

China. ‘Stone Milk’. Cultivar uit Wuyi. Romig en zacht. Oude en traditionele, nu minder vaak gebruikte, cultivar. Moeilijk te maken wat de reden is voor zijn dalende populariteit. Complex en indien goed gemaakt bijna altijd met Yan Yun (Rock Rhyme).

Stone Milk, 2021, Mei Leaf: Shi Ru cultivar. Rock Oolong. Geplukt mei 2021. Ban Yan Cha Shan, Wuyi, Fujian, China, end us net buiten het hoofdgebied. Ongeveer 600m hoogte. Half volgroeide blaadjes. Dubbel geroosterd over houtskool. Indien kort gezet vooral fruitig floraal, langer komt er ook wierook bij. 99°C, 5 gram per 100ml, 30 sec. 15,95£ voor 30 gram. 100ml, gaiwan, 5 gram, 30 sec, 30 December 2022, koud en regenachtig, in de namiddag. Droog: donkerbruine grote blaadjes. Geur van brownies. Nat blad: houtskool, iets fruitigs. Ahornsiroop-bruine infusie. Erg mooi en interessant aroma, iets floraals bovenop iets fruitigs, perzik ? Zacht, fluwelig zelfs. Iets romigs, perzik, wierook, erg lang. Mooie afdronk met opnieuw perzik. 35 sec: nat blad, iets gebrands. In de neus overheerst het verbrande, in de mond iets meer het geroosterde samen met wat fruit. 40 sec: meer evenwicht in de neus, terug wat fruit. Lekker zacht. 60 sec: aangenaam en zoet, eigenlijk vind ik hem nu pas echt lekker.  😊😊😊

 

Shizu-Inzatsu 131

Japan. In 1922 bracht Maruo Fumio van het Shizuoka Agricultural Research Center uit Indië, Sri Lanka en Java assam-zaadjes mee van de Manipuri variant. Eén van de 90 resulterende theeplanten, Manipuri 15, werd geselecteerd voor kruising met een Japanse hybride, en het resultaat was Shizu-Insatsu 131. Arima Toshiharu, een andere specialist in de ontwikkeling van cultivar’s, was de man achter de ontwikkeling. Het is een snelle groeier die niet zo goed bestand is tegen koude of ziekte maar die buitengewoon geurt en zeer geschikt was voor sencha en tamaryokucha. In Japan werd de cultivar aanzien als té aromatisch voor sencha en kende hij eind jaren 50 vooral succes voor kama-iri cha. Het is ook de ouder van een reeks populaire aromatische cultivars als Sofu, Fuji-kaori en Kondo-wase.


Shizuka

Kawane-honcho, Shizuoka, Japan. Werkt organisch. Nobuyuku Konishi is de eigenaar, heel erg bezig met het maken van kwaliteitsthee. Werkt onder meer met de unieke en zeldzame Shizu-7132, en die hij Sakura-Midori noemt omdat hij geurt naar sakura-blad.

Kawane Sencha, Shizu 71-32, Shizuoka, 2021, Thés du Japon: 18.43 euro voor 100gram, sample set (zakje). Geen pesticides. Moto-Fujikawa district. Kawane-Honchu, Haibara, Shizuoka. Shizu-7132 cultivar. Gemaakt door Mr Konishi, die organisch werkt, zonder pesticides of kunstmest. 15 december ’21, 80°C, 3 min, 150ml, zakje van 2 gram. Heel lekker droog aroma ! Fruit, snoepjes. De infusie geurt erg mooi floraal. Zacht en zoet in de mond, en men verwijst naar Japans snoep. Alhoewel ik dat niet ken kan ik me er iets bij voorstellen… 😊😊😊😊

 

Shizuoka

Prefectuur in Japan aan de kust maar met een bergachtig binnenland. 20.000ha theetuinen, goed voor ongeveer 44.100 ton per jaar. De Fuji berg ligt op de grens van deze prefectuur met de prefectuur Yamanashi en heel wat theetuinen kijken uit op zijn zuidhelling. De regio is goed voor ongeveer 40% van de totale Japanse theeproductie, en de sencha methode komt hier vandaan. De meeste thee wordt verkocht op theeveilingen bij het krieken van de dag waar de kopers blauwe petjes dragen, de telers groene en de tussenpersonen gele. De tussenpersonen hebben ook een telraam bij om snel te kunnen rekenen. 55% van alle handel in thee in Japan gebeurt hier. De meeste en beste thee wordt te koop aangeboden door de boeren of coöperatieven zelf, maar de tussenpersonen bepalen de prijs. Belangrijk voor Shizuoka is de combinatie berg en oceaan, die lagere gemiddelde temperaturen en grotere schommelingen veroorzaken wat zeer goed is voor de smaakcomplexiteit. De bodem is erg mineraalrijk en een dikke zee-mist houdt veel van het zonlicht tegen wanneer hij het land in kruipt. De resulterende lagere groei geeft de thee meer aroma’s en concentratie. Er zijn grote verschillen qua ondergrond, met ongeveer een derde dat vulkanische oorsprong is, met een aslaag die op sommige plaatsen bijna 2 meter dik is. Gebieden als Kawane, Hon.yama en Tenryu zijn erg bergachtig en bekend voor hun top-thee’s. Shizuoka is ook de regio waar veel thee uit andere regio’s wordt verwerkt tot het finale product. Thuis van het National Tea Research Centre. In 2016 waren hier nog altijd ongeveer 9600 theeboeren maar hun aantal zakt. In 2020 bedroeg de totale productie 25200 ton, de hoogste van alle prefecturen. Omdat Shizuoka zo groot is en zo verscheiden worden 9 verschillende gebieden / terrois onderscheiden: Honyama, Kawane, Tenryu, Kakegawa, Shimizu, Okabe, Makinohare, Fuji/Numazu en Hatsukura/Sakabe. Grote verschillen tussen Village Tea en Mountain Tea.

Night Shadow Shizuoka, Essence du Thé, Colmar: Groene thee. 8 april 2017, 11u17: droog een heel zoet aroma, nat richting spinazie of warmoes; zee-aroma’s, die nog het sterkst doorkomen in de afdronk; er zit ook iets licht notigs in, maar zeker ook iets van spinazie; heel fijne mond, heel elegant, een beetje puntig; heel lekkere fijne groene thee 😊😊😊

Futsumushi Sencha, Yabukita, Shinden, Umegashima, Shizuoka, 2019, Thés du Japon: 16.67 euro voor 50 gram, The Tea Crane. Sencha van Shinden deel van Umegashima. Umegashima is een van de meest geïsoleerde delen van Hon.yama, een theegebied ten noorden van de stad Shizuoka. Umegashima is bekend voor zijn aroma’s en ligt op ongeveer 750m hoogte. De thee werd gemaakt door Mr Akiyama, die maar één keer per jaar oogst. Geen pesticides. Droog blad: mooie fijne sencha naaldjes met een paar lichtere en een olieschijn. 27 maart ’20, 100ml, 80°C, 4 gram, 60 sec. Nat blad: bladgroente als spinazie. De kleur van de infusie is strogeel met een groene schijn. Het aroma is eerder zoet, met spinazie en ook iets notigs. In de mond vallen die noten veel meer op, de thee is mooi zacht en heeft een mooie consistentie die heel lang in de mond blijft spelen. Mooie afdronk. Zo goed als geen bitterheid. Tweede zetsel, 60 sec: Minder vegetaal, eerder floraal. De smaak is nog altijd rond en zacht, een klein bittertje dat helemaal niet stoort. Nog steeds een lange en aangename afdronk.😊😊 😊(😊).

 

Shou Mei

Fujian, China. Witte thee. De sterke smaak doet wat denken aan een lichte Oolong en heeft het meeste body van alle witte. Later geplukt dan Bai Mudan, en daardoor misschien iets donkerder, en de goedkopere zijn goudkleurig met veel zwarte en rode blaadjes wat het brouwsel donkerder maakt. Eigenlijk een bijproduct van Baihao Yinzhen waarbij van de Da Bai de grotere blaadjes worden gebruikt. Vaak is dit de grondstof voor theezakjes met witte thee. Kan langere tijd bewaren. Mag gezet worden met water van 100°C.


Shouryuuen

Japan, Shigaraki, Asamiya, Shiga. Klein domein onder leiding van Akihiko Hattori. 2.5 ha. De familie maakt al thee sinds de Meiji periode. Vooral Yabukita. Geen beschaduwing. Licht gestoomde thee’s. Sencha, hojicha, genmaicha en een beetje wakocha.  

Sencha, Shouryuuen, Global Japanese Tea Marathon: Yabukita, geoogst midden mei, geen beschaduwing, licht gestoomd. 23 april ’22, 90 sec, 70°C, 5 gram, 100ml. Droog blad warm: umami. Nat blad, vegetaal en mooie complexiteit. Aroma, umami en groente. Intens geel. Een heel verrassende, héél ronde smaak, boterig, heel zacht, typisch voor Asamiya overigens, héél véél body, umami maar doorheen geweven. Opmerkelijk. Beetje astringentie, beetje zoet. Tweede zetsel, 10 sec, 95°C: heel wat umami, en echt zoet. Heel lekker ! hoogst originele maar ook héél lekkere sencha ! 😊😊😊😊

Genmaicha, Shouryuuen, GJ Tea Marathon: 30 April 2022, 100°C, 30 sec, 8 gram, 150ml. Speciaal gemaakt voor de Marathon. Groter blad uit de lente-oogst gemengd met geroosterde rijst. Erg mooi droog. Heel aangename volle aroma’s, zonder overdreven roostertoetsen. In de mond veel sterkere roostertoets. Zacht en vol, maar toch niet echt mijn ding. Tweede zetsel, 1 min, sterk en met nogal veel astringentie. 😊😊😊


Shui Xian

Ook bekend als Shui Hsien, Water Spirit of Watergeest. Oolong thee uit de Wuyi bergen in Fujian waar hij momenteel de populairste variant is. De eerste zou ontdekt zijn aan de ingang van een grot gewijd aan de Onsterfelijken, en de naam Shui Hsien zou een Gebed voor de Onsterfelijken willen zeggen. De blaadjes zijn groter dan die van de andere varieteiten. Donkergroene, glanzende bladeren. Erg donkere oolong. De goedkopere heeft vaak iets gebrands, de beste geuren naar honing. Er bestaat ook Aged Shui Hsien die een paar tientallen jaren gerijpt heeft en dan herbakken wordt. Wordt ook in Taiwan gemaakt, maar de beste komt van Zhenyang waar de rijke bodem ideaal is. Dit is één van de goedkoopste thee’s van Wuyi en hij wordt over de hele wereld geschonken in Chinese restaurants omdat de gewoonte om hem zwaar te roosteren veel fouten en zwaktes wegmoffelt. Lao Cong (Old Bush) en Zhenyang Shui Xian zijn de beste. Het Zhenyang gebied brengt de beste voort, ook omdat kunstmest hier niet is toegelaten. De overgrote meerderheid van goedkope Shui Hsien komt echter van Waishan op de grens van Wuyi waar de grond te arm is en kunstmest nodig heeft. Veel van de goedkope werd ook geoogst in de zomer en de herfst, en het zijn de lente-oogsten die de kwaliteit voortbrengen. De beste lenen zich overigens goed voor veroudering, en Aged Shui Xian kan zeer interessant zijn: men zegt zelfs dat het Europese of Amerikaanse klimaat meer geschikt is dan het Chinese voor dit. Goedkope Shui Xian wordt ook vaak gebruikt door Chinese supermarkten om hun eigen goedkope Da Hong Pao blend te maken. Je kan dat overigens ook thuis doen door hem bijvoorbeeld te mixen met Rou Gui of een andere oolong (maar noem het dan aub geen Da Hong Pao).

Fenghuang Shuixian is een sinds 1989 erkende variant die voorkomt uit de Niao Zui variant in de Fenghuang bergen waarmee de uitmuntende Dancong thee wordt gemaakt en waaruit meer dan 80 verschillende cultivars ontsproten.     

Zhenyang Shui Xian: Geproefd 6 januari 2019, meegebracht door Pasqualinna van teastation, Oolong proeverij bij Stijn. Oogst 5 mei 2019, 60 jaar oude planten (en dus net geen Lao Cong). Twee keer geroosterd. Komt uit Zhenyang, het kerngebied. Aroma van kruidenkoek en specerijen. Mooie thee, wel wat kort. Aroma’s wolkten op een heel mooie manier op in de neus. Tweede zetsel: bakbanaantje ! 😊😊😊

Spring Zhengjan Shui Xian, Siam Teas: Adventskalender Siam Teas, 28.9 euro voor 100 gram. Water Spirit. Familie Chen, nu al in de derde generatie. 100% handmatig. Uit Wuyi, in het Zhengyan hartgebied, theetuin vlakbij Shui Lian Dong (Water Curtain Cave). Lente-oogst. Gaiwan, 2 minuten, 100ml, 2,5 gram (op aanraden van de website). Nat blad via deksel, heel kruidig, peperkoek, maar ook een diepe mineraliteit. Amberkleurig. De infusie geurt kruidig en zoet. De smaak is een beetje vlak, vooral met een mooie afdronk. Ik heb de indruk dat gongfu beter was geweest, maar de thee is heel aangenaam. Echt wel lange afdronk. Tweede zetsel, 95°C, 1 minuut: het natte blad blijft een heel mooi roosteraroma houden met een mooie mineraliteit. Hartverwarmend aroma, nu ook wat honing voor de infusie. De smaak is iets frisser maar nog steeds vol mooie mineraliteit en kruidigheid. Heel aangename zoete toets. Ook nu is de afdronk zeer aangenaam, zoet en kruidig, echte Yan Yun (rock rhyme) dus. Derde zetsel, het natte blad krijgt nu toetsen van grove tabak, echt wel mooi eigenlijk; de geur van de infusie is meer timide nu maar erg mooi, met honing en kruiden. De smaak wordt rustiger, minder roostertoon, maar heel mooi zoet en warm-rond. De finish en afdronk blijven heel mooi. Vierde zetsel, 2 minuten: echt sigaar voor het natte blad, en nu een kruid dat ook een beetje in de geur van de infusie zat. Rond en zoet, maar de smaak is nu bijna weg. 😊😊😊😊 Yixing kleipotje, 100ml, 2.5 gram, 90°C, 2 mins: Nat blad: zoet, tabak, honing. Aroma van de infusie: zoet en warm omhullend aroma. In de mond mooie structuur. Minder agressief dan in de gaiwan aan 98°C, wat ronder en aangenamer maar zeer complex, en met minder opvallende roostertonen (rooster is zelfs heel goed onder controle). Minder duidelijke maar echt verwarmende afdronk. Tweede zetsel, 1 min: Lekker, honing, maar ook een toets van tabak die wat vreemd is maar wel lekker. Mooi zoetje op de punt van de tong.

‘Old Bush’ Shui Xsian, Thee van Sander. De struiken waar deze thee mee gemaakt is zijn 70 tot 80 jaar oud. Deze thee is 8x geroosterd met tussen pozen. 3 februari ’19: 20 seconden, 4.2 gram, 100ml gaiwan, 95°C, zes uur in de namiddag. Aroma van dekseltje is extreem fruitig, heel lekker, net als de losse blaadjes zelf. De infusie kleurt redelijk donker en niet zo heel helder. De neus is eenvoudig maar erg aangenaam, mooie roostertoets, fruitig ook en in de mond is dat ook zo, maar hij is heel kort, alhoewel hij mooi start. Tweede zetsel, 25 seconden: de neus blijft even aardig, de mond is nu nog korter, maar de thee blijft lekker. Derde zetsel, 40 seconden: aroma blijft goed, de smaak zakt wat in, maar het blijft een aardige thee die ook merkwaardig lang blijft hangen. Pretentieloze rock Oolong maar een hele leuke voor elke dag, heel aangenaam 😊😊😊

N°56 Lao Cong Shui Xian Top Grade, Teastation: Sample pack van 4 oolongs, 21.5 euro. Geoogst 3 mei 2019. Hui Yuan Keng in Wuyishan. Medium roast, 3 x. 80 jaar oude struiken en handgeplukt volgens de Zhong Kai Mian (3 licht geopende bladeren). Familie Chen. Zilveren medaille. Geroosterd op lagere temperatuur en langere tijd wat alle smaak- en geurcomponenten de tijd geeft om zich te ontwikkelen. Grijs pakje. 8 maart ’20, in een klein yixing potje, 80°C, 20 sec, 100ml Spa, 3.6 gram. Bijzonder complex aroma voor de natte blaadjes. Rijk, aroma dat doet denken aan iets oosters (chocolade, dadels, kruiden, maar dan in een mengeling), een heel rijke geur. Erg mooie kleur, oranje met iets roze en lichtbruins. Onwaarschijnlijk lekkere start, echt overweldigend door zijn complexe structuur en prachtige smaakontwikkeling. Heel lang. Contemplatief. Mooie mondevolutie. Heel bijzonder. Tweede zetsel, 60 sec, accidentje: heel diep maar tegelijk zoet aroma. Derde zetsel, 35 sec: een compleet versmolten maar kruidig-zoet aroma. 😊😊😊😊(😊) 17 maart ’20, 10 sec, gaiwan, 4.5 gram, 100ml, 90°C: een heel rijk, kruidig en zoet aroma voor het natte blad. Aroma kwam er niet helemaal sterk door. Heel mooie mond, de roostertoets is duidelijk maar ligt naast allerlei anders. 20 sec: nog steeds dat heel rijke voor het natte blad maar nu met duidelijker onderliggend fruit. Ook de infusie geurt nu heerlijk. De mond is subliem, met een heerlijke complexe versmoltenheid van bloemen, steenfruit, mineraliteit, heel helder en toch ook subtiel. 30 sec: Mooie zachte thee met een leuk bittertje 😊😊😊😊

 

 

 

Shui Jin Gui

Of Golden Turtle. Eén van de vier beroemde Wuyi rotsthee varianten, oorspronkelijk van de She Ge Zhai bergtop in Niu Lan Keng. Donkergroene, elliptisch gevormde blaadjes, met een golfje in de punt en kleine puntige tandjes. De blaadjes plooien naar binnen, wat je hier zelden ziet. Medium-productief. De droge blaadjes hebben vaak een blauwige schijn en haken vaak in elkaar (vandaar de bijnaam Head of the Dragonfly). Heldergroene infusie, de meest ‘groene’ van de vier Wuyi Si Da Mingcong oolong’s, en vaak subtieler dan de andere. Vaak met pruim en osmanthus in de neus. Een thee met body, vaak diep-oranje qua infusie. Zelfs de geroosterde versies behouden die groene schijn aan de rand. Lange, pijlvormige blaadjes, dunner dan de drie andere. De naam komt van de ontstaanslegende van deze thee. Monniken hadden hoog in de Wuyi bergen een theetuin met uitzonderlijke theestruiken. Bij heel zware regenval werden een paar van die struiken van hun rots gespoeld zodat ze met grond en al terecht kwamen op een lager gelegen terrein van een boer. Die weigerde de struiken terug te geven en won de rechtszaak tegen de monniken, omdat het de natuur was die in zijn voordeel was geweest. Van die originele struiken zouden er nog drie overleven. Vooral in het binnenste stuk van Wuyi, en sinds de jaren 80 erg succesvol. Een andere uitleg is dat de Turtle God die pas na 1000 jaar meditatie tot zijn goddelijke status was verheven zich miskend voelde en terug naar de aarde kwam om er te worden vereerd als theestruik. De thee wordt begin mei geplukt volgens de zhong kai mian methode, wanneer het jongste blad zich aan het openen is en ongeveer 2/3 zo groot is als een normaal blad. Alles gebeurt verder met de hand en dient heel secuur te gebeuren.

Golden Turtle Shui Jin Gui, Mei Leaf: London, november ’18, 56.53 pond per 100 gram. Gedronken gongfu ter plekke. Gespoeld. Eerste zetsel, 20 seconden. Diep oranje, richting bruin en donkergoen. Het nat blad geurt naar vernis (in de positieve zin) en ingelegde pruimen. In de mond sinaas, maar dan eerder sinaasconfiserie, en leder. Dik in de mond. Erg mooie en lange nadronk met sinaas en hout (kerselaar zoals in een meubelmakerij). Tweede zetel, 10 seconden. Meer leder en hout over de hele lijn. Derde zetsel, 40 seconden. Eigenaardige zoute toets, opnieuw leder. Zachter nu, en wat dunner in de mond. Erg interessante en complexe thee. 😊😊😊😊

Shui Jin Gui: Thee van Sander: Proefpakket oolong. Thee uit 2012. 28 maart ’19, 17u30 in de namiddag, thuis, met de gaiwan, 4 gram op 100ml, 99°C, 20 seconden: droog, chocolade, koekjes, specerijenkast (oud); redelijk grote donkerbruine blaadjes, overwegend heel donker, een paar wat lichter, gedraaid in de lengte. Natte blaadjes: een complex aroma maar ook heel subtiel, chocola, hout, frisheid van bessen, kruiden. Bijzonder aangenaam geurende infusie, karamelbruin, toetsen chocolade en sinaas, heel complex. In de mond zacht en lang, heel mooie en opmerkelijk lange afdronk, ook hier die mix van chocolade en sinaas; bleef maar terugkomen ! mooie wat korrelige, mineralige structuur in de mond. Tweede infusie, 30 seconden: vooral fruit en hout bij het natte blad, en iets vineus, heel diep en interessant. Infusie in dezelfde lijn, chocolade, hout, fruit en iets van hele goede oude wijn. In de mond rond, enorm mineralig, en bijzonder lekker, met een heel mooi fris puntje achteraan, en geen astringentie maar een soort raspende korreligheid. Rock Rhyme ? Derde zetsel, opnieuw 30 seconden: de natte blaadjes geuren nu wat molliger, meer richting honing. Ook de infusie is molliger, maar met een mooi veegje fraîcheur. In de mond nu een opmerkelijk frisheid, wat korter van afdronk, maar heel mooi fris. Vierde zetsel, vooral fruit met een beetje hout, nog steeds lekker maar eenvoudiger. Heerlijke thee 😊😊😊😊(😊)

Shui Jin Gui: oolong proeverij 6 januari ’20, meegebracht door Pasqualinna van teastation. Geoogst begin mei, driemaal geroosterd. 20 seconden, 5 gram op 150ml. Mooi droog blad, met een erg vineus aroma. Mooie complexe en versmolten maar eerder timide neus. In de mond zeer zacht en beschaafd, met een frisse finish. Een erg mooie thee, maar eentje die fluistert en niet schreeuwt. 😊😊😊😊

 

 

 

 

Siam Tees

Duitse importeur uit het Saarland. Gespecialiseerd in thee’s uit Thailand, maar met een heel aardig gamma uit China, Vietnam, Japan, Laos, Indië en Nepal. Heel informatieve website, heel leuke blog. Thee’s van uitstekende kwaliteit, vaak ongewoon en interessant. Zeer goede service.  https://siam-tee.de/


Sichuan

Provincie in ZW China. Chengdu is de hoofdstad. “het land van de vier rivieren”. Eén van de rijkste provincies van China. In 53 voor Christus werd de eerste theetuin uitgebaat op de Meng Ding berg. Zeker vanaf 907 na Christus werden de eerste 360 blaadjes van de groene Meng Ding Gan Lu thee naar de keizer gestuurd als gift, en ook vandaag nog is de allereerste oogst altijd bijna onmiddellijk verkocht. De beste thee wordt geteeld in de bergregio in het westen waar mist de omstandigheden ideaal maakt.

Zhen Qing, Le Cha-Hû-Thé: China. Gestoomde thee. Lente 2018. Zhen Qing verwijst naar sencha. 2 à 3 mins, 70°C. 9.95 euro voor 50 gram. Sichuan. Theetuinen op 1800m hoogte, rond de berg Emei. 12 juli ’19: droge blaadjes hebben een wat kruidig maar mooi aroma met een umami toets, donkergroene fijn gerolde blaadjes. De natte geuren naar spinazie. De infusie geurt mooi boterig en notig. In de mond bijna niet te onderscheiden van een sencha, met een mooie kleine zilte toets achterin, maar dat boterige zie je niet zoveel in Japan. Mooie zachte en lekkere thee. 😊😊😊 Als coldbrew: een redelijk bleekgele infusie. Zilt-vegetale geur, kruidig ook. Zeer lekkere volle smaak, heel breed en mollig, erg lang ook. Uitstekende coldbrew ! 😊😊😊(😊)





Sikkim

Indië. Kleine theeregio in het NO, grenzend aan Bhutan, China en Nepal, en ten noorden van Darjeeling. Lijkt op Darjeeling maar meestal voller en fruitiger. De belangrijkste theetuin in Sikkim is de Temi Tea Garden, een project van de regering eind jaren 80. Het domein ligt op de top van een rivier aan de Teesta rivier, op de grens tussen Sikkim en Darjeeling. Sikkim is de meest ecologische regio van Indië en de volledige landbouwproductie is biologisch. De uit Darjeeling afkomstige theesoorten werden pas in de jaren 60 aangeplant. Vooral en bijna uitsluitend T78 cultivar die zich hier heel goed thuis voelt. Lage astringentie. Er zijn een paar theedomeinen die de kwaliteit van Darjeeling brengen, maar dan aan lagere prijzen, en Sikkim is politiek stabieler met een meer regelmatige aanvoer. In jaren waarin Darjeeling moeilijker te krijgen is is Sikkim een perfect alternatief.


Siliguri

Regio en stad in Darjeeling. Derde grootste stad van West-Bengalen. Veel theefirma’s hebben hier hun hoofdkwartier.


Simao

Yunnan. Lange tijd één van de subdistricten in Yunnan, in Puer gebied, met de stadjes Simao en Puer. In 1993 werd Simao opgewaardeerd naar een stadsdistrict, maar in januari 2007 besloot de regering de naam te wijzigen in Puer City, waarbij ook het stadje Simao van naam veranderde en het oude Puer werd herdoopt tot Ninger (tot afgrijzen van de inwoners van het oude Puer en tot spot van de inwoners van het naburige Xishuangbanna).


Singell Tea Estate

Kurseong, Darjeeling. °1861. Eén van de oudste theetuinen van Darjeeling. 1500m hoogte. Het “Heritage” deel van de tuin heeft nog zijn oude uit China afkomstige theestruiken die uit meegebrachte zaden komen en wiens wortels nu diep in de grond zitten, met toegang tot de mineralen en het water van de diepere grondlagen. De struiken staan redelijk ver uit elkaar. Deze thee is erg speciaal en zeer lekker, zijdezacht in de mond en met aroma’s van bloemen, klaverhoning en muskaatdruif. Nu onderdeel van Tea Promotors India. Fairtrade.


Single Origin

Sommige domeinen zijn zo trots op hun terroir en hun ervaring en kennis dat ze sommige van hun beste theeën niet blenden met andere, maar ze onder eigen naam op de markt brengen. Soms zijn dat heel grote domeinen en is de term wat relatief, maar soms zijn het ook heel kleine theeboerderijen, niet meer dan 10ha groot. Ze zijn moeilijk te vinden (meestal via post-order) en duurder, maar ze zijn een directe weergave van de ervaring van de teler/producent. Vergelijkend proeven laat dan toe om kleine verschillen te onderscheiden en zo de regio of het theetype beter te begrijpen.


Singlijan Tea Estate

Assam. Eigendom van MK Teas. 271ha. CTC en Orthodox. De naam komt van de Hingoolijaan rivier, de ‘rivier van de Hingooli vissen’. Heldere, levendige Assam-thee.


Singtom Tea Estate

Darjeeling. 3de oudste theedomein van Darjeeling. Chirimar familie die ook het Steinthal domein bezit, het oudste van Darjeeling.

Jardin d’Asie. Thé Darjeeling singtom Bio SFTGFOP, La Maison du Bon Café, Chateaurenard: Singtom theetuin. Blend van lente, zomer en herfstpluk. Fijne blaadjes met tip, “gazen” zakje.  Amber-bruine infusie. Zeer aangenaam en zacht aroma, mooi fruitig (rozijnen en muscat), en dat valt ook op in de mond (geen melk). Mooi startend, volle smaak en een tamelijk lange afdronk. Excellent theezakje met diepgang en smaak ! 😊😊😊

 

Si Ji Chun

Four Seasons of Spring, Taiwan. Regio rond Nantou. Variant uit begin jaren 80, per toeval ontdekt door een boer in de Mucha regio, en ontstaan uit Tie Guan Yin planten die uit Anxi waren meegebracht. Zou een natuurlijke hybride zijn van twee Chin Hsin cultivars, de Qing Shin Dapan en de Qing Xin, en is stricto senso dus geen cultivar maar een natuurlijk ontstane variant van Camellia Sinensis var. Sinensis. Net als bij Ching Hsin kan je ze herkennen aan de vorm, met nerven die in hoeken van 30 tot 60° op de central nerf staan, maar Si Ji Chun is ronder en minder lang dan Ching Shin. Het blad is lichtgroen, de knoppen hebben vaak een rode schijn. De naam komt van het feit dat er vier keer per jaar kan geoogst worden met de kwaliteit van een lente-oogst. Zeer resistent tegen parasieten en ziektes, en zich goed aanpassend aan alle bodemtypes. Doet het niet zo goed op grote hoogte. Meestal zoet en floraal, met toetsen van boter en melk, en vaak met een afdronk van gardenia’s. Snel bitter wanneer hij te lang trekt. Ook aangeplant in Thailand. Oogst van maart tot november.

Four Seasons of Spring, Wulong.be: Theesommelier-opleiding Kelly, 13 november ’17. 40% oxidatie. 90°C, Gongfu cha, 2 x 30 seconden. Droog: grijsgroen, weinig aroma. Infusie is lichtgeel, met een eerste aroma vooral floraal, en in het tweede komt daar een zekere nootsmaak en boterigheid bij. Smaak is eerste maal zoet en zacht, met een vage nootsmaak, en tweede maal voller en romiger maar ook groener. Vol mondgevoel. Nat, meer steeltjes van de vorige, kleinere blaadjes, groen en bruin. 😊😊(😊)

Si Ji Chun, Four Seasons of Spring, Oolong, Global Tea Hut: 600 tot 800m, Zu Shan in Taiwan. 28 December 2019, gaiwan, 90°C, 20 sec, 100ml, gaiwan. De natte blaadjes geuren heel mooi, boter, bloemen, intens en veel Qi. Thee neutraal, te slap. 60 sec: blaadjes ontplooien zich, donkergroen materiaal, zeer mooi aroma. In de mond zoet, eerst alleen een beetje boter, dan secondair iets interessanter, bloemen en toast ? Lange finish. Vijf zetsels verder blijven de natte blaadjes erg lekker geuren, maar vind ik nog altijd dat de thee moeilijk door komt. 29 december ’19, in een yixing, 95°C, 2 minuten, 95°C, 4 gram: goudgele infusie. Zoet. In het complexe aroma zitten zeker bloemen à la TGY, maar ook iets complexer en interessanter, iets toasty. Dik mondgevoel en lange finish, bijna als een houtgerijpte witte wijn. Tweede zetsel, 2 min 30 sec: veel minder interessante aroma’s voor het natte blad, de thee is wel veel duidelijker in de mond met boter en bloemen. 22 maart ’20, gaiwan, 6 gram, 100ml, 20 sec, 95°C. Nat blad: vooral floraal, niet intens maar wel complex. Goudgele infusie. Aroma van de infusie: bloemen maar eerder ingehouden. Smaak: wat romige, dikke mond, aardig, maar wat kort. 30 sec: nat blad: toast en bloemen voor het dekseltje, maar al heel groen voor de blaadjes zelf. De infusie geurt nu lekker, met bloemen en enige complexiteit. In de mond idem, een klein beetje uitdrogend. Redelijke finish. 😊😊😊

Si Ji Hong, Four Seasons Red, Global Tea Hut:  Si Ji Chun, hier heel ongewoon bewerkt als een rode thee. Uit Zu Shan in Taiwan, op 600 tot 800 meter. Half wilde Si Ji Chun bomen in Zhu Shan (Nantou, Taiwan). 30 tot 50 jaar oude bomen. Geen buren. Organisch. Met de hand geplukt. 12 uur verwelking. 90 minuten gerold door een machine, dan gestapeld om verder te oxideren en dan droog geroosterd. 90-95°C, Kyushu, 150ml, 3 gram, 2 min. Droog blad (warm) tabak en zwarte thee. Crodino oranje infusie. Heel mooi aroma voor het natte blad, hoge complexiteit, honing, wat bijenwas. Mooie frisse florale geur voor de infusie. Zachte mond, maar fijn niet lomp, doet denken aan bepaalde wakoucha’s (van groene cultivars). Tweede zetsel: zoet en licht. 21 maart ’20, 4.5 gram, 100ml , gaiwan, 95°C, 30 sec: Nat blad: heel mooi aroma, heel floraal, een beetje bijenwas ook. Klein blad, met wat steeltjes en tip, heel donkergroen. Kleur infusie: oranjekleurig. Floraal maar niet heel uitgesproken. Erg ingehouden start voor de maak dan plooit de thee zich heel mooi open, een beetje richting Japanse wakoucha (rode thee van groene cultivar !). Koud valt vooral de heel mooie afdronk op. 40 sec: nat blad: wakoucha aroma’s ! Ook in de smaak vallen de florale aroma’s van een Japanse rode thee op, het verschil zit hem misschien wat achteraan wanneer de thee wat ruwer lijkt te worden…

Doi Mae Salong Si Ji Chun Four Seasons, Siam Teas: Erg licht geoxideerde oolong. 17.9 euro voor 100 gram. 9 mei ’20, 30 sec, gong fu, 5 gram, 85°C, 100ml. Nat blad: heel mooi en zuiver aroma, aangename complexiteit. Strogeel. Aroma is floraal en boterig. Erg mooie en zuivere smaak,  zacht en wat boterig, mooie en lange finish. Zeer mooie kwaliteit, heel zuiver. Tweede zetsel, opnieuw 30 sec: de bladje ontrollen zich en zijn inderdaad heel licht geoxideerd. Het aroma wordt iets groener, ook voor de infusie.  De smaak is opnieuw zeer zacht, met meer boterigheid maar ook met wat mee grassigheid. Derde zetsel, idem: floraler nu voor het natte blad dat nu helemaal ontrold is. De pluk bestaat uit de vier bovenste blaadjes, erg opmerkelijk. Geen idee van het plukseizoen, er is een wat kleiner blad en dan drie grotere. De smaak blijft zacht, lekker en met een mooie afdronk en een tof zoetje. Dit is echt een heel aangename thee. Vierde zetsel, 40 sec: uit het nat blad stijgt nu een duidelijk melkachtig aroma op, het aroma van de infusie blijft deels hetzelfde, deels krijgt ze ook dat melkige. De kleur wordt meer en meer goudgeel. Ook een vijfde zetsel was nog erg lekker. 😊😊😊(😊)  Advent Thee, 11 december. Rinsed. 45 sec, 85°C, 5 gram, 100ml, gaiwan. Het dekseltje geurde floral en vooral opmerkelijk fris, met bijna iets van citrus, heel zuiver. Strogele infusie. Ook de infusie geurt naar citrus (en boter en kruiden). In de smaak komt diezelfde opmerkelijke frisheid terug. Een mollig mondgevoel maar het zuurtje maakt alles evenwichtig. Wordt in Taiwan ook gebruikt voor TGY, je proeft dat wel wat, maar deze thee is veel frisser dan een TGY. Heel mooie p/k. Tweede zetsel, 60 sec: nog meer van dat boterige, en ook in de infusie is dit opvallend. De infusie wordt opvallend geler. Erg smakelijk, geen grote complexiteit, maar lekker en smakelijk, en nog met een redelijke afdronk. Er zit een heel lekker krulleke in het midden. Derde zetsel, 1 min: het natte blad geurt opvallend floraler, wat geparfumeerd. Bij de infusie komt dat citrusje er ook terug bij. In de mond opnieuw zacht en lekker en interessant en leuk. Zeer veel drinkplezier voor zo weinig geld, lekker en intens. Heel goede instap-low-oxydation-oolong . Vierde zetsel, 70 sec: nog altijd leuke fraîcheur, maar ook vegetaler nu. Mooi zoetje, en nog altijd een leuk smaakje, met nog een mooie retronasaliteit. Vijfde zetsel, 1 min 30 sec: nog aardig, nog altijd een mooie afdronk. Best nog lekker eigenlijk. P/K één van de beste lichte oolongs die ik ken. 😊😊😊😊 in al zijn bescheidenheid 

 

 

Snow Shan

Vietnam. In het Thai tûyet shan, Tuyet Shan, of Sneeuw Berg. Naam voor alle thee uit de bergen in het Noorden van Vietnam, op hoogtes tussen de 900 en 2000m, in de provincies Suoi Giang en Ha Giang. De naam slaat op de zachte dons die de blaadjes bedekt die de thee beschermd tegen de koude en de UV stralen op grote hoogte. Wordt geklasseerd als Camilla Sinensis var Shan, en het is dichte familie van de assamica. In de Midlands groet de thee in theetuinen maar hier, in de bergen, staan alleen wilde bomen die tot 10-15 m hoog kunnen worden. Ze hebben grote bladeren en indrukwekkende knoppen, en gaan waarschijnlijk dichter terug op de oer-theeplant dan assamica of sinensis. Ze staan bijna allemaal in halfwilde theetuinen waar geen pesticides of kunstmest wordt gebruikt. Eén van de moeilijkheden hier is dat de thee’s geen echt kenmerkende namen hebben, de meeste zijn een fantasietje van de producent of verwijzen naar bekende stijlen als Tie Guan Yin of Da Hong Pao. Bijna elke ‘batch’ is met de hand gemaakt, en er zijn grote verschillen. Vaak is de naam van de thee gewoon groene thee of witte thee, soms met een verwijzing naar de plaats van oorsprong. De meeste groene zijn fris van smaak met kruiden of munt, en verschillende zijn een beetje rokerig: ze worden meestal in open lucht gemaakt en zijn ‘pan-fried’. Ook de witte thee’s zijn aanbevolen en zijn meestal in de Moonlight White of in de Silver Needle stijl. De bekendste Snow Shan oolongs zijn de Trã Dõ, of Shan Red Tea’s, met 50-60% oxidatie en meestal met eerder zoete toetsen van rozijn, honing en molasse. Zwarte thee is zeldzaam, maar sommige oolong’s komen sterk in de buurt. Er zijn ook uitzonderlijke gefermenteerde thee’s in allerlei stijlen.

Vietnam Snow Shan, Hotsoup: 4.95 euro voor 50 gram. Bio. Groene thee met witte knoppen uit Ban Lien, Lao Cai in het uiterste noorden van Vietnam. Geplukt november 2018. 9 maart ’19: 3 minuten, 3 gram op 300ml, 75°C, kyusu. Heel bleekgele infusie met een streepje grijs zelfs. Vegetaal, mineraal, romig, een erg apart aroma, niet chinees, niet Japans. Start met een fris puntje zoet en het frisse mineralige blijft lang hangen in de mond. Nauwelijks astringentie. 😊😊😊

Ancient Snow Shan Black Tea, Siam teas: 39.9 euro voor 100 gram. Handgeplukt van meer dan 100 jaar oude Tuyet Shan theebomen. Geplukt van maart tot midden mei en van september tot november, op meer dan 1400m hoogte. 1+2. Grotendeels met de hand verwerkt. Bach Shan Tea is de partner in Vietnam die deze thee aanlevert. Het duurt 30 uur om hem te maken. Zie https://www.siam-teas.com/product/ancient-snow-shan-black-tea/ 24 oktober ’20, 5 gram, 220ml, 3 mins, 98°C. Mooie thee, met kleine blaadjes en veel tip. Apart aroma, nogal complex voor een droge thee. Het natte blad heeft een echt ‘wild’ aroma, complex en met veel fraîcheur, wat richting fermentatiezuurtjes zoals bij gefermenteerde kool (en ik bedoel dit positief). Mout komt er ook bij kijken. De infusie is roodbruin en ruikt bijzonder mooi, heel rond, mooi versmolten tonen, een beetje als bio-cacao. In de mond valt de yunnan-verwantschap meer op , met naast elkaar een echte assam-moutigheid maar ook met mooi en lang nazinderend fruit. Geen astringentie. Mooie retronasaliteit. Tweede zetsel: vond het nat blad zelfs nog iets aangenamer ruiken, wat fruitiger en afgeronder. Nu springt de assam echt direct naar voor, vlak na een fruitig puntje, en is er een beetje astringentie in de thee geslopen. 😊😊😊😊

Tra Pai Hao Ancient Snow Shan, Siam teas: Vietnam. Advent 10 december 2020. 23.9 euro voor 100 gram. Zwarte thee van Tuyet Shan bomen in Ha Giang in Vietnam. 1+1. 1400m hoogte. Bach Shan teas. Meer dan 100 jaar oude bomen. Geplukt en verwerkt op een speciale manier door de Red Dzao bergstam. Pluk maart tot midden mei, en September tot November, als het drie dagen droog is gebleven. Er wordt dan geplukt in de vroege morgen wanneer het nog droog is. Wanneer de blaadjes aankomen in de fabriek worden zee eerst op grote bamboeschalen gelegd en voor 12 tot 16 uur in een goed geventileerde kamer met minder 36°C bewaard. Daarna worden ze buiten 6 tot 8 uur in de zon gelegd. Er zit dan nog maar 30% vocht in. Daarna wordt er geroosterd in schalen boven houtskool in 3 à 5 roasting runs. Tussen elke fase koelen ze af. Daarna worden ze bewerkt in de wok om de oxidatie te starten. Wanneer de theemeester tevreden is gaan ze terug in de roosterpannen om het oxidatieproces te stoppen. Daarna volgt een laatste droogfase. 10 december 2020, 98°C, 5 gram, 200ml, 3 minuten. Mooi gekleurd blad, mix van mooi bruin en lichtgrijs, veel tip. NB Zeer mooi fruit, cacao, intens en zeer complex, fris. Roodbruine infusie. Ook de infusie geurt erg complex en mooi. Mooi mondgevoel, niet dik, medium, dezelfde aroma’s wolken ook heel helder op in de mond, vallen dan wat terug maar blijven wel. Lange afdronk. Heerlijke thee, heel troostend, heel comforting, een echte winterthee. Grote fijne complexiteit, en heel mondvullend, met ronddansende aroma’s, heel mooie retronasaliteit. Erg intens maar geen schreeuwer, heel aanwezig wel. Als je zoekt vind je inderdaad een beetje mout. Weinig astringentie, wel wat korrelig achteraan. Leuke kleine echo. Iets doet me wat denken aan een hele goeie ale. Tweede zetsel, 4 minuten: iets meer cacao, iets minder fruit. Infusie geurt vol en complex. Korter nu, maar de start is nog even smakelijk. 😊😊😊😊

Ancient Snow Shan Green, Siam Teas: Advent, 22 december 2020. 39.9 euro voor 100 gram. Meer dan 100 jaar oude Tuyet Shan bomen in de provincie Ha Giang in Vietnam. Lente-oogst, 1+1 pluk. De naam komt van de knoppen die zelfs bij een groene thee wit blijven en bedekt zijn met lange witte haartjes. De producent is Bach Shan Tea. 1400m hoogte, geen pesticides, geen kunstmest. Het maakproces is redelijk ingewikkeld. Na een eerste roostergang worden de blaadjes 12 uur verwelkt op ronde bamboeschalen met direct zonlicht en goede ventilatie, met de bedoeling om de tannines naar beneden te krijgen en de hoeveelheid vocht te reduceren. Op dit moment moet de thee al zijn karakteristieke geur hebben. Daarna wordt de thee geroosterd op hoge temperatuur om het oxidatieproces te stoppen en volgen 3 rolcycli van 15 minuten. Ze bevatten nu nog 40% vocht. Daarna krijgen ze hun finale roostering. Daarna worden ze gedroogd in een machine met warme lucht, iets dat 3 à 5 keer wordt herhaald, telkens voor een korte periode met een langere periode van rust ertussen in. 72°C, 2 minuten, kyusu, 200ml, 5 gram. Warm droog blad: rode bessen, enorm duidelijk. Goudgeel. Opmerkelijk aroma: bessen, lentelucht, heel floraal ook. Zeer zacht, intens, medium dik, heel persistent, lange afdronk, kruizemunt en lentelucht en besjes: vreemd wel...maar ook lekker; kleverige astringentie. 1 min: Tweede zetsel: zelfde heel duidelijke en sterke geur voor het nb. Zoet en nog steeds geparfumeerd, iets minder, en iets minder hard ook. Derde zetsel: opmerkelijk zoet. Was bijna als een lotus of jasmijnthee, zo geparfumeerd. Kan het echt niet thuisbrengen welke cultivar

 

 

Song Yang Yin Hou

China. Zhejiang. Groene thee. Ook bekend als Silver Monkey Paw door de vorm van de gedroogde blaadjes. Komt van theetuinen rond de stad Songyang. Bestaat in verschillende kwaliteitsniveau’s: de prille knop, de knop en één blaadje of de knop en twee blaadjes.


Song Yu Shu

China. Rotsthee. Betekent ‘Song Jade Tree’, genoemd naar de Song dynastie (960-1279), en dit is één van de oudste cultivars van de streek. Sommige van de bomen zijn erg oud en worden individueel geplukt en verwerkt. Naast de vier hoofdcultivars bevat Wuyi honderden varianten die vaak maar in kleine hoeveelheden bestaan, en maar heel zelden worden geëxporteerd. Sommigen worden gebruikt in Wuyi Da Hong Pao blends.


Sonogicha

Japan. Thee uit Hiyoshi-Sonoga aan de baai van Omura in Nagasaki. 400 ha en 750 ton per jaar, en zo goed voor 60% van de theeproductie in Nagasaki. Vooral Tamaryokucha.


Sorwathe

Rwanda. Opgericht in de jaren 60 van vorige eeuw door Joe Wertheim met steun uit de USA.  Theefabriek met uitstekende reputatie voor zwarte orthodoxe thee. Verkocht als Cyhoha of Rukeri. Het oudste blok, 16ha groot, werd angeplant in 1965. Ligt op afgewaterde papyrus-turfhoudende bodems ten noorden van Kigali. Moet continue afgewaterd worden en occasioneel gekalkt om goed te blijven presteren. Rukeri bestaat voor een significant deel uit oude Chinese jat struiken die een duidelijk merkbare aromatische zachtheid aanbrengen die mensen die uitsluitend met assamica werken niet hebben. Zesty karakter. In 1975 bouwden de Amerikanen ook de fabriek, toen met al 280ha aan thee-aanplant. De uitrusting en het management komen van Sri Lanka. Perfect reagerend op melk. Hier worden ook kleine hoeveelheden van een ongeoxideerde thee gemaakt met de naam Tumba. Het is een CTC met veel verwantschap met de heldere zwarte thee van Nuwara Eliya in Sri Lanka, die gebruikt wordt in kwaliteitsblends. Sorwathe maakt ook kleine hoeveelheden gestoomde groene thee. Het is het oudste privé-theebedrijf van Rwanda, goed voor 15% van de productie. 262ha eigen thee-plantages, waarvan 115 bio. 


Soufuu

Japan. Cultivar. ‘Groene Wind’. Ook Sofu, Sôfû. Geschikt voor sencha, oolong en kamairicha. °2002 als #49. Kruising uit Kagoshima, ontdekt in 1977, tussen Yabukita en een kwart Inzatsu 131, een Assamica. Nogal unieke aroma’s voor Japan, en geurt naar jasmijn. Kan een week voor Yabukita geoogst worden. Niet zo geschikt voor koudere regio’s, en niet goed voor fukamushicha. Veel gebruikt in Kagoshima.


Sri Lanka

Zie Ceylon


Sticky Rice

China. In de provincie Yunnan wordt aan Pu’Er soms een kruid toegevoegd om het te aromatiseren. Eén ervan is Nuo Mi Xiang Nen, leterlijk vertaald “zoete rijst zachte blaadjes”, een kruid dat geurt naar kleefrijdt. De blaadjes worden soms maandenlang bewaard samen met de thee om hem te aromatiseren, en meestal wordt hij dan geperst in de vorm van kleine vogelnestjes of mini tuo cha’s. De resulterende thee geurt inderdaad sterk naar gekookte rijst maar heeft ook vaak de glutineuze consistentie ervan bij het proeven.

Sticky Rice Shu Pu’Er, 2015, Dan-Dan: Thee uit Yunnan, van de de Jin Dian boerderij in Pu’Er City. Geproefd 7 juni ’19 in mijn pu’er pot. 150ml, 20 seconden, kokend water, tuo cha van 5.5 gram. Twee spoelbeurten. Eerste zetsel, 20 seconden: het aroma is inderdaad een vreemde mengeling van sticky rice en shu pu’er, en de blaadjes geuren zelfs eerder complex, interessant. In de mond een heel volle en zachte thee, heel rijk, met een redelijk lange afdronk, en echt met de glutineuze consistentie als die van sticky rice. Tweede zetsel van 25 seconden: meer versmolten, heel zacht. Derde zetsel, 30 seconden: de sticky rice verschuift naar de achtergrond, de shu pu’er tonen blijven. 😊😊😊


St. James

Badulla, Ceylon, regio Uva. Eén van de oudste theedomeinen van Ceylon, °1903.

Saint James OP, Palais des Thés: Zwarte thee. Heel donkere bijna zwarte blaadjes; niet veel aroma, iets zoetigs; nat donkerbruine steeltjes en blaadjes, heel apart aroma, wat chocolade-achtig. Licht koperkleurig brouwsel, met melk heel lichtbruin; vaag wat appelsien, nogal astringent 😊😊(😊)

 

Sueyoshi

Japan, Kagoshima, Osumi schiereiland, Soo regio. Relatief recent opgestarte theeregio in de Sueyoshi bergen met enkele goede jonge producenten.


Sueyoshi Tea Atelier

Japan, Kagoshima, regio Sueyoshi, stadje Soo. Eigenaar Mataki Takefumo, derde generatie. Eigenlijk een boekhouder maar in 2016 terug gekeerd naar de boerderij. Past de Chagusaba methode uit Shizuoka toe in zijn theetuin die de biodiversiteit sterk bevordert. Vooral kabusecha.


Sullivan, Thomas

Theehandelaar in New York die begon met samples rond te sturen in zijden zakjes, en die zo het theezakje uitvond.


Sumatra

De hier gemaakte thee haalt zelden de toppen van die van Java maar de productie is consistent  en hij wordt vaak gebruikt om te worden geblend met hardere Kenyaanse thee. Theetuinen als Bah Butong en Tobasari zijn gebaseerd in het centrum, andere liggen rond Mount Kerinci en in Gunung Dempo. Kayo Aro aan de voet van de Kerinci berg wordt steeds beter. Enkele kleine producenten maken fijne oolongs die bijna volledig in Taiwan worden verkocht van de Tapang en Fuso cultivars.


Sungma Tea Estate

Theedomein in Darjeeling, in de Rungbong vallei, vlakbij het Mirik meer. Opgericht rond 1860. Rond 1934 getroffen door een aardbeving en dan samengegaan met Turzum Tea Estate. In de jaren 50 namen de Jhunjhunwalla het domein over, gevolgd door de Jindals rond 1975. Begin jaren 90 verkocht aan de Jayshree Group. Geleid door Anil Jha, één van de betere theemakers van Darjeeling.

High Darling SFTGFOP1 Sungma, Samova: De Samova High Darling thee bestaat uit zwarte thee Darjeeling (100%) geteeld in gecontroleerde biologische landbouw op de Sungma gerenommeerde biologische thee plantage. Het is een pure thee van één oogst zonder additief. De High Darling thee is afkomstig van de biologische thee plantage Sungma, wat beschouwd word als één van de beste in India. Het is een pure theetuin. Dit betekent dat deze Darjeeling niet is gemengd uit verschillende 'partijen', maar het is een pure thee uit één tuin en van één jaar - zoals een echt goede wijn. “De gekozen "tweede flush" betekent dat het uit de tweede oogst komt. Hierdoor is de thee pittiger met meer smaak omdat het blad meer tijd heeft gehad om te rijpen. Het is niet van mindere kwaliteit zoals velen geloven.” 8 oktober ’17: nat, een straffe geur, tintelend fris; koperrood; zeer zuiver, en een bijzonder complexe smaak met fruit en hout en met een lange en erg karaktervolle afdronk, heel mooi fruit en zeker in de afdronk; veel karakter ! 😊😊(😊)

 

Sun Moon Lake Black Tea

Taiwan. Het Sun Moon Lake is het grootste natuurlijke meer van Taiwan en het is extreem populair bij Chinese toeristen. Speciaal voor hen wordt hier een zwarte thee gemaakt van de T-18 cultivar, een hybride van Ashamu uit Myanmar en een wilde theeplant uit het zuiden van Taiwan. Hij werd in 1999 geintroduceerd en staat nu vooral in dit gebied aangeplant. Zeer aromatisch en heerlijke thee, rond, zacht en vaak met een beetje munt, en veel fruit als pruim en rozijn. Erg beperkte productie en dus duur, weinig export.

Elevation, Sun Moon Lake, 2018, Global Tea Hut: Old-growth red tea. Theetuin op 800m hoogte. Thee van mr Su Shui Ding, minder geoxideerd en gerold dan gewoonlijk om meer Qi en minder zoetheid te krijgen. Organisch geteeld, geoogst en gemaakt. Geen irrigatie. Theeplanten uit zaad, in een theetuin die een mix is van halfverwilderde struiken uit de tijd van de Japanse bezetting en wilde struiken. Groot blad assamica. Su Shui Ding is een tweede-generatie theeboer. Global tea Hut koopt elk jaar op wat er overschiet van zijn productie om hem te steunen. De boer kocht aan één kant zijn buur uit om de schade berokkenende betelbomente kunnen rooien en te stoppen met chemie, en probeert aan de andere zijde hetzelfde te doen. Volledig met de hand geplukt in juli-augustus. One bud and two leaves. Verwelkingsperiode is 12 uur. Het rollen is iets korter dan normaal, ongeveer 60 tot 90 minuten. Daarna wordt hij nog twee à drie uur gestapeld om hem verder te laten oxideren. Daarna volgt het drogen en roosteren wat zeer licht gebeurt. Zetten aan 90-95°C. 15 juli ’19, 3 gram, 250ml, 90-95°C, 3 minuten, in een kyusu. De droge blaadjes zijn volledig, mooi en groot, en bijna uniform zwart.Klassiek wat houtig aroma. Verrassend aroma in zijn complexiteit voor de natte blaadjes, snel achter elkaar fruit, het zure van rode kool (in de neus!), rabarber ? Ook de geur van de infusie is heel fris met fruit met veel fraîcheur (Qi?). In de mond fris en zuiver, weinig uitgesproken smaken, een beetje bedeesd ? en redelijk eenvoudig. Licht en levendig. Redelijk lang wel, en in die afdronk zit iets mooi ronds. 😊😊😊tweede zetsel, iets stoffigs voor de natte blaadjes. Nog altijd wel lekker, iets bitterder nu, maar ok, simpel. 1 december ’19, grijs en koud, root day, 2 mins, 93°C, 200ml, 3 gram. De natte blaadjes zijn nog steeds zeer complex, met het zure van rode kool en appel, veel Qi. Zeer mooi en groot blad. Oranjekleurige infusie. Erg houtig aroma. Frisse zuivere smaak met veel energie, en een duidelijke finish met vooral hout en wat zoetheid. Verloor in tweede en derde zet veel smaak, maar kreeg in vierde en vijfde zet verrassend munt en iets zoets, zoals een stimorol, vooral achteraan in de mond en in de afdronk. 21 maart ’20, gaiwan, 100ml, 95°C, 30 sec: nat blad: koekjes, rode kool met zoete gekarameliseerde appel, kaneel ? Kleur infusie:  oranje. Aroma: aangenaam, vrolijk fruit, fris. Smaak: licht en fijn (korte infusie) maar duidelijk en lang, met een leuke zoete toets en een mooie smaakevolutie. Fris. Mooie afdronk. Lekkerder dan in de kyusu op zijn westers ! Erg mooie retronasale toets met honing en opgelegd fruit die wanneer de thee wat afkoelt meer richting zwarte thee gaat (sigaren). 40 sec: nat blad (deksel van de gaiwan) nog steeds heerlijk, het blad zelf is nu iets ruwer. De kleur van de infusie is een donkerder oranje. Lekker, minder uitgesproken mondevolutie, maar nog mooie start, daarna zakt de thee wat weg. 😊😊😊😊. 11 juni ’20, nieuw doosje, 2 min, 95°C, 4 gram, gaiwan 100ml. Droog blad rook wat houtig, en dit komt terug in het natte blad maar ernaast zit ook mooi fruit (pruim) en een mooie complexiteit. Infusie is bijna echt rood. Stevige thee met deze 2 minuten infusie, aroma van pruimen. In de mond kloek maar niet bitter, en aanvaardbaar astringent, een astringentie die lekker is. Beetje uitdrogend in de finish. Leuke afdronk, met pruimenconfituur die niet echt overheersend is maar wel heel lang bijft hangen. Tweede zetsel, warme pruimenconfituur in de geur, met meer astringentie in de neus, en minder in de mond ! Mooie afdronk. Geen spectakelthee, er werd de voorkeur gegeven aan Qi boven zoetheid.   😊😊😊😊

Elevation, Sun Moon Lake, 2020, Global Tea Hut: Old Growth Red Tea. Thee van mr Su Shui Ding, eigenlijk zijn onverkochte voorraad van dat jaar, stelselmatig opgekocht door GTH. 85-90°C. 5 september ’21, Tea in a Bowl, 90°C, 3 mins en meer. Bwof. 6 september ’21, kyusu, 150ml, 3 gram, 3 mins. Nat blad heeft fruit maar niet heel erg uitbundig. Roodbruine infusie. Mooi fruitig aroma. In de mond zacht, fluwelig zelfs, met fruit in de attaque, dan senl wegzakkend en terugkomend in de afdronk. Geen uitschieter, deze, 2018 was beter. 😊😊(😊)

Ruby Red, Sun Moon Lake, Global Tea Hut: Gemaakt met Taiwan N°18 ‘Ruby Red’. Geleverd door mr Su, net zoals de Elevation. Theetuin op 800m hoogte.  21 maart ’20, 4,2 gram, 100ml, 30 sec, 95°C. Groot donker blad. Nat blad: prachtig aroma van chocolade, fruit en specerijen. De infusie is oranjerood. Het aroma van de infusie ligt heel dicht bij dat van het natte blad (en dat is vaak niet het geval), heel zuiver en mooi, heel fruitig. Ook de smaak is helemaal in dezelfde lijn, met die chocolade en fruit. Heel mooi, erg lekker. Zeer lange afdronk. Geen enorme complexiteit, maar een lekkere thee. 😊😊😊  40 sec: heel stevig, heel speciaal aroma voor het natte blad, een product uit de apotheek (kan er niet op komen…tijgerbalsem !). Het aroma van de infusie schuurt daar wat tegen aan maar houdt meer fruit zoals in de eerste infusie. Veel lekkerder nu, niet zo agressief, niet zo uitgesproken als de eerste infusie, veel meer civilized. Mooi zuurtje achterin. Heel mooie structuur. Lange afdronk. 50 sec: het natte blad combineert nu de geur van het eerste zetsel (in het dekseltje) met de tijgerbalsem in de gaiwan. Het aroma van de infusie bleef wat hetzelfde, ook in de mond. Ik vind zetsel twee en drie veel aangenamer dan het eerste. 40 sec, vierde zetsel: nat blad: zachter en de tijgerbalsem is weg. Aangename zachte thee, zeker nog de moeite. 😊😊😊(😊)   


Sôfû

Japanse cultivar, met Yabukita en Shizu-inzatsu 131 als ouders. Stabieler dan Fujikaori omdat de erg stabiele Yabukita hier de mama en de drager is. Florale en zoete aroma’s. Via de Shizu-inzatsu heeft deze thee ook wat assamica trekjes.